Als mens kies je niet waar je geboren wordt, waar je opgroeit. Ken is opgegroeid als weeskind in Nairobi, Kenia. Zijn moeder overleed toen hij 2 jaar was, en zijn vader toen hij 7 jaar was. Ken heeft geen familie. Ondanks alles heeft hij zichzelf enorm veel aangeleerd en heeft hij altijd goed voor zichzelf gezorgd.
Hij is nu een professionele grafisch ontwerper, animator, fotograaf en videograaf. Nairobi is niet de makkelijkste stad om te werken. Stel je voor; je werkt voor een marketing bedrijf. In je contract staat 40 uur, en weekenden vrij. Dat betekent niet zo veel in dit bedrijf. Je werkt van 's ochtends half 5 tot 's avonds 12 uur, 7 dagen per week. Je slaapt dus ook weinig, hebt bijna geen tijd om te koken, eten, laat staan voor jezelf en anderen te zorgen. Je werkt met kerst, en zelfs in je "vakantie". Dit was de situatie van Ken. Een mens hier zou hiervan in een burn-out belanden, en er af liggen. Deze luxe had Ken niet, want er bestaan geen werknemersrechten. Kom je een dag niet, ben je ontslagen. Doe je een opdracht niet, ook al is het na je officiele werktijd, ben je ontslagen. Daarbij krijg je gelijk niet meer betaald. Het salaris is dan ook maar goed genoeg om het hoofd boven water te houden. Niet om te sparen.
Ik ontmoette Ken 2 jaar geleden. Ik kwam stage lopen bij een geestelijke gezondheidsorganisatie in Nairobi, en hij was daar werkzaam. Hij is een lieve, hardwerkende, rustige jongen die voor iedereen klaar staat. Hij heeft de situatie waar hij zich nu in bevindt niet verdiend.
Zijn werk was dusdanig stressvol dat hij er lichamelijk ziek van werd. Echter kon hij het niet betalen om hier iets aan te laten doen. Hij heeft hier dus te lang mee doorgelopen, en kwam in het ziekenhuis terecht met een maagperforatie. Omdat hij niet kon doorwerken in het ziekenhuis, is hij ontslagen. Hij heeft nu dus geen inkomen, en hoge ziekenhuis rekeningen. Daarbij moet hij een operatie ondergaan om een stuk van zijn darm te laten verwijderen. Deze operatie is noodzakelijk. Hij zit per direct zonder inkomen, met hoge rekeningen, en een medisch noodgeval. Hij heeft geen familie om op terug te vallen. Hij kan gelijk zijn huur niet betalen, en komt op straat te staan. Het is belachelijk dat iemand in 1 dag alles kwijt raakt. Ik voel mij gefrustreerd en machteloos. Het is zo onverdiend!
Ik help waar ik kan, maar heb geen financiële vetpot. Ik werk in de zorg en studeer nog. Daarom vraag ik nederig om hulp.
Kan jij iets missen om te zorgen dat Ken een dak boven zijn hoofd houdt, zijn medische rekeningen kan betalen en zijn operatie kan ondergaan? Elke beetjes helpen, en met elk beetje ben ik erg dankbaar en blij.
Ken zijn droom is om zijn eigen bedrijfje te hebben, waar hij zelf cliënten heeft en niet 24/7 hoeft te werken voor een minimumloon, en wilt daarbij werknemers hebben die een eerlijke loon krijgen en gewaardeerd worden. Hopelijk komt hij zo dichterbij zijn droom.