Mijn naam is Magdalena, ik ben 34 jaar.
Mijn leven is niet altijd makkelijk geweest, op jonge leeftijd ben ik overgedragen aan jeugdzorg en zorginstellingen. Daar werd bepaald dat ik volledig afgekeurd moest worden en werd een zorgcontract voor mij afgesloten. Maar de zorg die mij beloofd werd, heb ik nooit ontvangen, maar wel elke maand een factuur.
Ondanks mijn officiële status als 100% afgekeurde vrouw, heb ik altijd geprobeerd mezelf draaiende te houden. Ik heb gewerkt waar ik kon en heb niet opgegeven. Toch is er iemand die namens mij beslist hoe mijn geld wordt verdeeld. Een bewindvoerder die zegt dat ik te weinig verdien en dat ik deels zelf verantwoordelijk ben voor mijn situatie, omdat ik niet altijd de ‘juiste’ keuzes heb gemaakt. Het klopt dat ik niet perfect ben en fouten heb gemaakt. Maar wat ik het meest mis, is de steun, de kansen op onderwijs en de begeleiding die mij zijn onthouden. Die kansen waren er nooit, terwijl ze voor zoveel anderen vanzelfsprekend zijn.
Ik sta er alleen voor. Zonder familie, zonder een steuntje in de rug. Het geld dat ik verdien, gaat bijna volledig op aan vaste lasten en rekeningen. Er is geen leefgeld meer beschikbaar meer voor mij, en dus moet ik mij maar 'redden'. Volgende maand dreig ik mijn appartement te verliezen, en het vinden van een nieuwe is blijkbaar niet te doen voor een alleenstaande vrouw.
Ik ben bij meerdere instanties aangeklopt om hulp te krijgen, maar niemand kan of wil me helpen. Mijn situatie is complex en daardoor wordt het steeds moeilijker om de juiste steun te vinden en het vinden tot een oplossing.
Ik ben geen persoon die snel om hulp vraagt. Sterker nog, ik ben altijd gewend geweest om voor mezelf te zorgen. Maar ik ben nu op een dieptepunt aangekomen waarbij ik niet meer verder kan zonder steun. Ik ben autoloos en de gedachte om op straat te belanden, geeft me veel angst. Vooral omdat ik een zoontje heb – hij woont niet bij mij, maar dat maakt mijn strijd niet minder. Voor hem wil ik een toekomst opbouwen, ik wil vechten voor een leven vol waardigheid en stabiliteit.
Ik vraag jou vandaag om steun. Niet om zomaar geld, maar om een kans: een kans om mijn situatie te veranderen, om te laten zien dat ik meer ben dan de papieren en regels die mij beperken. Een kans om te vechten voor het leven dat ik verdien.
Met jouw donatie wil ik een voertuig aanschaffen, zodat ik mijn werk kan blijven doen en mijn dagelijkse leven kan organiseren. Daarnaast heb ik leefgeld nodig om deze moeilijke periode te overbruggen, en financiering voor een advocaat die mij helpt deze situatie aan te vechten, want dit voelt als een gevangenis waar ik niet uitkom en elke dag voelt als een overleving. Ik wil graag gelukkig zijn..
Elke donatie, hoe klein ook, betekent voor mij hoop en de kracht om door te gaan. Het betekent dat er mensen zijn die geloven in mijn verhaal en mijn toekomst. Dank je wel dat je de tijd neemt om mijn verhaal te lezen en dat je mij wilt helpen aan die kans op een nieuw begin!