In Hurghada, Egypte, zijn veel katten die een heel slecht leven hebben. Ze worden op straat geboren, of bijvoorbeeld uit huis gezet door mensen die ineens genoeg hebben van hun huisdier. Op straat zijn ze niet veilig, ze worden weggejaagd met grof geweld, vergiftigd of door het drukke verkeer aangereden. Daarnaast komen er steeds meer straatkatten doordat ze niet naar de dierenarts worden gebracht voor sterilisatie.
Gelukkig zijn er ook goede Egyptenaren die zich het lot van deze diertjes enorm aantrekken. Een ervan, Eman Ayman, ken ik persoonlijk, zij werkt dag in, dag uit (en vaak ook in de nacht) met een assistent en haar dochter op geheel vrijwillige basis om ze te redden: ze proberen de katten te vinden, te vangen, nemen ze mee naar haar opvang of brengen ze naar de dierenarts. Als ze opgelapt zijn, gaan ze vanuit de kliniek naar de shelter van Eman, waar ze mogen blijven tot ze bijvoorbeeld een nieuw huisje asngeboden krijgen. Er zijn dierenartsen die met korting of zelfs gratis katten steriliseren. Die gewonde of zieke diertjes behandelen. Maar toch kost alles veel geld.
Ik heb Eman Ayman leren kennen via haar kattenopvang 'Paws of Hope Shelter'. Zij heeft voor een vriendenprijs een appartement kunnen huren waar 150 katten verblijven. Eigenlijk ligt de grens bij 120, maar ze kan met haar enorme liefde voor dieren natuurlijk een hulpbehoevende kat of kitten niet op straat laten. Deze moeten eten, sommigen hebben medicijnen nodig, een warm mandje, want ook in Egypte is het in de winter koud na 4 uur in de middag. Een speeltje. Het appartement moet schoongemaakt worden, dat doen ze zelf of m.b.v. vrijwilligers, maar ook schoonmaakmiddelen kosten geld. De afgelopen 2, 3 jaar is het prijsniveau voor werkelijk alles daar enorm gestegen, maar helaas zijn de inkomsten dat daar niet. Eman kan dus soms alleen rijst aan haar harige gasten voeren. 😢
Opvang van katten in nood is dus het eerste doel, maar er is meer. Er wonen best wat buitenlanders in Hurghada en natuurlijk komen er veel Europese toeristen. Deze steunen Eman door donaties en bijvoorbeeld voer of medicatie te brengen. En wat nog mooier is, is dat er zeer regelmatig mensen zijn die een of twee poezen willen adopteren, meenemen naar huis, of dat nu in Egypte of in Europa staat. Net zoals wij onze 2 engeltjes mee naar Nederland hebben genomen.
Maar er is meer nodig, voornamelijk voor voer en de medische kosten. De openstaande rekening bij de dierenarts is torenhoog inmiddels. Eman vreest soms voor het voortbestaan van haar shelter.
Mijn wens voor het nieuwe jaar zou zijn dat ik haar eind jaar een mooi bedrag zou kunnen overhandigen zodat ze weer een paar weken of misschien zelfs maanden zonder al te grote zorgen vooruit kan. Natuurlijk doneer ik zelf op regelmatige basis en bezoek ik haar opvang ook.
Ik heb het idee dat er tussen mijn Facebook vrienden aardig wat dierenvrienden zijn. En misschien ook wel niet zo grote dierenvrienden die toch een kleine bijdrage willen geven voor dit prachtige doel. Elke euro telt, wat meer euro's tellen harder door, maar ze is met alles blij, en ik dus ook.
Wie van mijn vrienden hier wil mij helpen mijn wens te verwerkelijken? 🙏🙏🙏 Een kopje koffie minder op een terras met terraskachels, een oliebol minder morgen, het zijn voor ons kleine dingen, maar voor hun is het een wereld van verschil.