Mijn weg naar vrijheid
Vroeg ziek worden betekent vaak dat je wereld heel klein wordt. Waar mijn leeftijdsgenoten plannen maakten voor de toekomst, bestond mijn wereld uit ziekenhuismuren en opnames. Het was een tijd van overleven, waarin de regie over mijn eigen leven steeds verder uit mijn handen glipte.
Nu ik de klinieken achter me heb gelaten, sta ik voor een nieuwe uitdaging: het echte leven. De wereld is prachtig, maar voor mij ook vaak overweldigend. Prikkels, drukte en de gevolgen van mijn opnames en ziekte maken dat eenvoudige dingen – zoals boodschappen doen of met de trein reizen – aanvoelen als het beklimmen van een berg.
Een hulphond is voor mij de sleutel tot de wereld. Deze hond wordt niet alleen een maatje, maar een hoogopgeleide assistent die getraind is om mijn signalen te herkennen nog voordat ik ze zelf voel.
Helaas wordt de opleiding van een psychosociale hulphond (die vaak jaren duurt) in Nederland meestal niet vergoed door de verzekering. Het traject kost duizenden euro's – geld dat ik na jaren van ziekte niet zelf heb kunnen opbouwen.
Elke euro brengt mij een stap dichter bij een leven waarin ik niet meer alleen 'patiënt' ben, maar weer gewoon Jonne. Een leven waarin ik weer naar buiten durf, mijn dromen achterna kan en waarin ik me veilig voel, dankzij mijn maatje op vier poten.
Je kunt me helpen door een donatie te doen, hoe klein ook. Maar je helpt me ook enorm door dit bericht te delen in je netwerk.
Dankjewel dat je de moeite neemt om mijn verhaal te lezen en dat je mij wilt steunen op mijn weg naar vrijheid