Lieve allemaal,
Normaal gesproken vraag ik niet snel om hulp, maar vandaag wil ik iets heel bijzonders met jullie delen.
Jaren geleden had ik een hechte vriendschap met iemand die opeens steeds meer uit beeld verdween. Ze reageerde nauwelijks meer op berichten, kwam niet meer op verjaardagen of feestjes en trok zich volledig terug uit het sociale leven. Ik begreep destijds niet waarom.
Twee jaar geleden ontving ik onverwachts een lange, persoonlijke brief. Daarin bood ze haar excuses aan aan iedereen die ze de afgelopen jaren op afstand had gehouden. Pas toen vielen alle puzzelstukjes op hun plek.
Ze vertelde dat zij de erfelijke ziekte van Huntington heeft. Een ingrijpende en ongeneeslijke ziekte waarbij lichaam en geest langzaam achteruitgaan. De ziekte heeft inmiddels een vergevorderd stadium bereikt. Dat betekent dat de tijd die haar nog rest met haar inmiddels 7-jarige zoontje kostbaar en beperkt is.
Het is bijna niet voor te stellen wat het met een moeder doet om te weten dat je bewust afscheid aan het nemen bent van je eigen kind. Dat elk uitstapje, elke knuffel, elke verjaardag en elk “ik hou van je” zomaar de laatste keer kan zijn.
Naast deze enorme emotionele last heeft zij ook financiële zorgen. Door een foutief ingediende belastingaangifte uit het verleden is zij blijven zitten met een schuld bij de Belastingdienst. Door haar IVA-uitkering is haar inkomen bovendien aanzienlijk lager dan toen zij nog in de zorg werkte met onregelmatige diensten.
Haar moeder is op jonge leeftijd overleden aan dezelfde ziekte. Ook haar vader is enkele jaren geleden overleden. Daardoor heeft zij nauwelijks een vangnet of familie waarop zij kan terugvallen.
Haar grootste wens is om in de tijd die haar nog rest zoveel mogelijk mooie herinneringen te maken met haar zoontje. Gewoon nog samen een dagje weg, een vakantie, een verjaardag vieren of bijzondere momenten vastleggen die hij later voor altijd kan koesteren.
Daarom wil ik jullie vragen of jullie, als het mogelijk is, een kleine bijdrage willen doen. Iedere donatie, groot of klein, helpt om haar de financiële rust te geven die zij zo hard nodig heeft en om haar laatste wensen met haar zoontje werkelijkheid te laten worden.
Kun je niet doneren? Dan zou het enorm helpen als je dit bericht wilt delen.
Namens haar, en vooral namens een moeder die niets liever wil dan haar zoon een koffer vol mooie herinneringen meegeven, ontzettend bedankt voor jullie steun, betrokkenheid en medeleven. ❤️