Mijn grootste wens? Ooit moeder worden. Maar endometriose graad 4 maakt dat een race tegen de klok.
Sinds mijn 11e levensjaar leef ik met hevige buikpijn, extreme vermoeidheid en onbegrepen klachten. Jarenlang werd ik van het kastje naar de muur gestuurd. Pas veel later kreeg ik de diagnose die alles veranderde: endometriose graad 4, de zwaarste vorm. Een chronische, progressieve aandoening die mijn leven beheerst en nu ook mijn vruchtbaarheid bedreigt.
Ik heb inmiddels een zware operatie achter de rug, waarbij duidelijk werd dat mijn eileiders niet meer functioneren. Een natuurlijke zwangerschap is daardoor uitgesloten.
De enige kans die ik nog heb om ooit moeder te worden, is om zo snel mogelijk eicellen in te vriezen. Maar dit proces is kostbaar, medisch complex en misschien wel het meest frustrerende van alles wordt niet vergoed door de zorgverzekering.
Wat het extra pijnlijk maakt: in Nederland worden de kosten voor het invriezen van embryo’s wél vergoed. Maar het invriezen van eicellen? Alleen als je chemo krijgt. Zelfs met een medische noodzaak als graad 4 endometriose en kapotte eileiders, val ik buiten de boot. Dat voelt niet alleen oneerlijk, maar ook als een systeem dat mijn situatie niet erkent.
Mijn lichaam heeft al zoveel moeten doorstaan, maar mijn ziel verlangt nog steeds naar het moederschap. De klok tikt. En de kosten stapelen zich op. De behandeling zelf kost tussen de €3.000 en €4.000. Daarbovenop komen nog medicijnen van ongeveer €1.000, jaarlijkse opslagkosten van zo’n €200, reis- en verblijfskosten rondom het traject en bijkomende medische onderzoeken en herstelmomenten. Alles bij elkaar kom ik uit op een streefbedrag van €5.500.
Elke bijdrage, hoe klein ook, helpt me om een beetje regie terug te krijgen over mijn toekomst. Je geeft mij niet alleen financiële steun, maar ook hoop. Als dank houd ik iedereen die dat wil op de hoogte van mijn traject. En ik wil met mijn verhaal ook meer bewustwording creëren over endometriose, zodat andere meisjes en vrouwen eerder gezien en gehoord worden.
Of je nu doneert, deelt of gewoon even meeleest: jouw aandacht maakt verschil. Soms is er maar één straaltje licht nodig om weer toekomst te voelen. Jij bent dat licht.