Beste allen,
Dit is nieuw voor mij, maar bij deze trek ik dan toch mijn stoute schoenen aan.
Ik ben op zoek naar een mogelijkheid om de volgende stap te zetten richting mijn droom.
Wat mijn droom is?
Ik wil graag een opleiding opzetten die gericht is op het ondersteunen van nieuwkomers/ vluchtelingen in Nederland.
Na jaren te hebben gewerkt als trainer op het gebied van leiderschap en communicatievaardigheden, kwam ik in 2022 in aanraking met nieuwkomers in Nederland die enorme uitdagingen moesten overwinnen. De mensen die ik ontmoette waren gevlucht, hadden voorafgaand aan- en tijdens- hun vlucht het nodige meegemaakt, ondertussen een status bemachtigd ( ze mochten blijven), en waren druk bezig met het leren van de Nederlandse taal. Je zou zeggen: goed onderweg! Dat is ook zo.
Daarnaast blijkt dat een relatief groot deel (ook mijn oudstudenten bij Vluchtelingenwerk en de Werkclub) met hun ziel onder hun arm lopen. Ze begrijpen de cultuur niet echt, voelen zich ontheemd en eenzaam, proberen te integreren en krijgen hulp, maar worden veelvuldig gezien als mensen die voornamelijk hulpbehoevend zijn, wat hun autonomie en zelfbeeld onbedoeld aantast. Deze mensen zijn zo veel meer, naast soms hulpbehoevend:
Ze zijn broer, zus, vader of moeder, dochter of zoon, ex manager- werkgever- werknemer- activist- dokter-advocaat- timmerman of glazenwasser en nog veel meer! Meen heleboel talent, werkervaring en ambitie om bij te dragen in hun nieuwe thuisland.
Door deze mensen voornamelijk te bezien vanuit slachtofferschap, worden ze, mijns inziens, veel afhankelijker en hulpbehoevender gemaakt dan wat wenselijk is. Dat is voor niemand gezond op de lange termijn: werkloosheid, geldproblemen, sociaal/ cultureel isolement, depressie, lethargie, frustratie, herbelevingen, wantrouwen of segregatie; het ligt daardoor op de loer als je niet meer wordt aangesproken op wat je kunt.
Dus: doordat we, onbewust en met goede bedoelingen, heel westers naar (individuele) ondersteuning en begeleiding kijken, werkt met regelmaat de hulp minder goed dan gewenst.
Daarom wil ik deze groep nieuwkomers een nieuw perspectief bieden, door juist deze mensen zelf het stuur op hun integratie, activatie en welzijn terug te geven, en ze zelf de begeleiding te laten uitvoeren. Ik bied ze de hulpmiddelen om zich te ontwikkelen tot ervaringsdeskundige, waardoor ze leren vertrouwen op wat ze juist allemaal wel in huis hebben
zodat ze andere nieuwkomers professioneel kunnen begeleiden op het gebied van psychosociale basishulp, integratie en participatie. Tegelijkertijd draaien ze zelf mee in de maatschappij; ze doen werkervaring op, herontdekken talent en ambitie, en verdienen salaris.
Deze opleiding, waarbij ik psychosociale hulp, burgerschap, transculturele werk en culturele sensitiviteit combineer, bestaat niet, alhoewel soms de doelgroep al wel vrijwillig en kortstondig wordt ingezet door gemeenten, zonder goede training en begeleiding. Ik wil dit verder professionaliseren, en heb veel bagage in huis ( burgerschap, cultureel sociaal werk).
Echter, om volledig traumasensitief te kunnen opleiden, heb ik zelf nog wat bagage nodig, welke ik ga opdoen bij Arq. De methodiek waarin ik opgeleid wil worden en ga inzetten is een empowerment methodiek voor getraumatiseerde mensen, waarbij men weer leert vertrouwen op de eigen kwaliteiten, ervaringen en het netwerk.
Met alles wat ik aan het opzetten ben, en de subsidies die ik aanvraag, is mijn buffer zelf tijdelijk wat leeg. Daarom zoek ik op korte termijn mensen die mij willen ondersteunen, zodat ik anderen weer zou kunnen ondersteunen.
Helpt u mij in het opzetten van mijn intiatief door deze stap te ondersteunen?