Hallo allemaal
Mijn naam is Daan en ik ben 37,
Afgelopen september heb ik mijn hond in moeten laten slapen 11 jaar stond hij aan mijn zijde.
Billy was geen echte hulphond, maar ik heb hem dingen zelf aangeleverd.
Zodra ik onrustig ging doen en ging schreeuwen dat ik paniekaanval zou krijgen, kwam die altijd meteen naar me toe, ook kreeg Billy mij uit een herbeleving, en lag altijd strak tegen mij aan ik voelde me dan veilig.
Hij kwam altijd rustig met zijn kop op mijn borstkas liggen, zodra ik in een paniekaanval zou schieten of in een herbeleving/diciosatie
Ook mocht Billy veel winkels in als ik vertelde dat hij mij hulphond was maar niet officieel was opgeleid na Billy heb ik een hond overgenomen maar na 1 dag kwam ik er achter dat ze 15 maanden in een tuin heeft geleefd en ook een zwaar trauma heeft.
Ik zou zo graag zonder angst naar buiten willen, boodschappen dat is soms al een hell voor mij, en dat is 1 min van mijn huis..
Ook de herbelevingen zijn heftig en zou graag willen dat mijn hulphond mij daar uit zou kunnen halen.
En rustig kan krijgen als ik in een paniekaanval schiet of diciosatie.
Ik heb vanaf mijn 18e vrijwilig in klinieken gezeten maanden lang.in verschillende klinieken.
Voor mijn chronische ptss en paniekaanvallen.
Ik ben inmiddels 37 heb geen netwerk om me heen, omdat ik nergens mee naar toe durf.
Ik had gehoopt Bailey dingen aan te leren om mij te helpen maar daar is ze echt te ver voor getraumatiseerd..
Please geen haat berichten als je niet wil doneren Scroll dan gwn door.
Groetjes Daan