Ik ben Wendy 37 jaar. Ik ben psychisch al mijn hele leven beperkt, zo heb ik straatvrees en angststoornis met daarbij dissociatie.
op mijn 13e jaar kreeg ik ook een eet stoornis met als gevolg dat ik bang was om te eten, met alsgevolg dat ik bijna niet meer at en dronk, de huisarts is toen elke werkdag rond 5en bij mij gekomen om mij weer te laten eten ( ik was bang om te stikken dus met een dokter erbij durfde ik het wel ) het was dat of aan de zonne voeding
toen ik amper nog maar 20 jaar was, kreeg mijn moeder een vriend, het was nog maar de tweede keer dat hij er was, en het ging compleet mis, hij probeerde mijn moeder te wurgen, en ik heb mijn moeder daarvan gered, wat volgde was maanden lange stalking en bedreigingen met de dood, uiteindelijk hebben we aangifte gedaan, wat we eerst niet durvden, want dat had hij ons wel duidelijk gemaakt
uiteindelijk heeft hij TBS gekregen met dwang
toen ik nog maar amper 22jaar was kreeg mijn moeder vele lichamelijke klachten, chronische pamcratitus onder andere, 4 maand ziekenhuis, waarvan 2.5 maand ic
zo ging het jaar in jaar uit, ziekenhuis in ziekenhuis uit. Ik heb mijn moeder altijd goed verzorgd, met heel veel liefde! Mijn moeder woonde schuin onder mij en ik zette zelfs mijn wekker ervoor 's nachts
op een gegeven moment kreeg mijn moeder een pic lijn met voeding in de hals slag ader, dit omdat mijn moeder het inmiddels ook aan de darmen kreeg
wat volgde was jaren iedere dag thuis zorg twee keer, voor het aan en afkoppelen
ik kan u vertellen dat het vreselijk was om te zien met iets in de hals met dikke pleister erop, ook piepte het soms en dan was ik zo bang!
mijn moeder kreeg ik 2017 eerst een herseninfarct en twee weken later een hersenbloeding, mams was nog maar net een paar dagen thuis, tot ik mijn moeder hard snurkend in coma in bed vobd
mijn moeder is die zelfde avond nog overleden in het ziekenhuis
de hulpverleners van mijn waren bezorgd want wat komt er van Wendy nu? Ik was altijd heel afhankelijk wel van mijn moeder
ik heb het gered wat iedereen verbaasde
maar nu in 2021 kreeg ik de klap; dissociatie
met heel veel stress, ik heb verschillende lichamelijke klachten door de stress, continu knalrood door de spanning, ontregeld zenuwstelsel, vaak moe en nu ook nog eens depressief
ik zou heel graag een brommobiel willen, om er zelf uit te kunnen gaan, stap voor stap, ik ben altijd afhankelijk van wie er mee gaat met een auto, en heel eerlijk? Ze zeggen bijna altijd nee en dat zit ik weken in huis. Het is voor mij onmogelijk om naar de winkel te gaan op de fiets ( zelfs in het dorp ) daarom haalt mijn oom altijd wel boodschapjes voor mij op de fiets
het is voor mij een wens om zelf te leren zelfstandig te worden, en dat ik niet van iemand afhankelijk ben
wie wil er mij helpen?
heel veel liefs!
en alvast bedankt!