Wat doe je als je als moeder met een lichamelijke beperking plotseling alleen achterblijft, terwijl degene met wie je samen voor jullie zoontje zou zorgen er ineens niet meer is? Dan kun je maar één ding doen: 'sterk' blijven en om hulp durven vragen.
Op 18 mei stortte mijn wereld in.
Ik verloor de liefde van mijn leven, mijn allerliefste man Kamal. En ons zoontje Sami verloor zijn allerliefste papa. Maar door het overlijden van Kamal verloor ik niet alleen mijn grote liefde. Door mijn lichamelijke beperking ben ik afhankelijk van anderen. Kamal zou het grootste deel van de fysieke zorg voor Sami op zich nemen. Zo hadden we ons leven samen ingericht.
Ik woon momenteel 130 kilometer van ons éénjarige zoontje vandaan.
Sami verblijft bij mijn lieve broer en zwager in Haarlem, omdat ik de fysieke zorg voor hem niet alleen kan dragen. En dát is waarom ik jullie hulp zo hard nodig heb.
🏡 Help Sami en mij weer samen te brengen
In Haarlem zijn diverse gelijkvloerse woningen beschikbaar gekomen waar Sami en ik samen kunnen wonen.
Op slechts een paar kilometer van mijn broer en zwager.
Kamal krijg ik niet terug.
Mijn handicap verhuist met mij mee.
Maar weer samenwonen met mijn zoontje is iets waar ik wél voor kan vechten. 💙
De 'geschikte' woningen liggen boven mijn budget. Met mijn eigen financiële mogelijkheden kom ik een heel eind, maar niet ver genoeg.
Daarom probeer ik iets wat misschien onmogelijk klinkt.
€10 PER PERSOON. ÉÉN THUIS VOOR MOEDER EN ZOON. 💙
We moeten heel veel mensen vinden die een klein beetje willen helpen.
Als duizenden mensen dat samen doen, kan €10 ineens het verschil betekenen tussen 130 kilometer afstand en weer samen zijn!
💙 Doneer €10 als je het kunt missen.
🔄 Al gedoneerd? Deel deze actie met 10 mensen.
📲 Heb je een groot netwerk of bereik? Help ons verhaal verder te brengen.
En kun je niets missen? Dan is delen minstens zo waardevol!
Niet voor luxe. Niet voor een droomhuis.
Voor één thuis voor moeder & zoon.
Dikke knuffel Maud & Sami Tahtahi
Dank jullie wel uit de grond van ons hart!❤️
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Over Kamal ❤️
Kamal was niet alleen mijn grote liefde en Sami's allerliefste papa.
In de hockeywereld werd Kamal internationaal erkend als een van de grootheden. Misschien kennen jullie ons ook van de prachtige aflevering van Hello Goodbye van 29 december 2020.
Voor mij was hij natuurlijk veel meer dan dat.
Hij was mijn thuis, mijn veilige haven en degene met wie ik oud wilde worden.
Ons laatste jaar samen was mooi en zwaar . Na een spoedkeizersnede bij 33 weken lag ik in augustus 2025 zelf op het randje van de dood. Kort daarna kreeg ik een postpartumpsychose.
Toen ik mezelf volledig kwijtraakte, bleef Kamal naast me staan.
Met eindeloos geduld en onvoorwaardelijke liefde droeg hij ons gezin.
We hadden zo lang naar Sami verlangd. Uiteindelijk mochten we maar veel te kort samen van ons liefdevolle gezin genieten. Kamal werd slechts 47 jaar.
En ineens moest ik verder zonder de man met wie ik alles samen deed.
Daarom betekent deze woning voor mij zoveel meer dan vier muren en een dak.
Het betekent dat ik, ondanks alles wat niet meer kan, kan vechten voor iets wat nog wél mogelijk is: weer samen zijn met onze zoon.
Voor Sami.
Voor mij.
En voor de toekomst die zijn papa hem zo ontzettend had gegund. ❤️
Dank jullie wel uit de grond van ons hart!
Voor iedere donatie.
Voor ieder gedeeld bericht.
Voor iedereen die iemand anders over onze actie vertelt.
💙 €10 per persoon. Eén thuis voor moeder & zoon.