ik ben Peter, werkzaam in de zorg en onderwijs. Sinds 2018 kom ik regelmatig in Indonesie. In eerste instantie alleen op Bali, daar was ik met mijn familie waaronder een broer die er had gewoond en ALS had. Het was zijn wens ons als gezin de mooiste plek op aarde te laten zien waar hij gewoond had. Het is inderdaad een prachtig eiland. Maar ondertussen heb ik ook andere delen van Indonesie mogen leren kennen
Ik ken Erwin al een jaar of 7. Ik leerde hem op Bali kennen waar hij probeerde scooters te verkopen. Het lukte hem niet een inkomen te verdienen waarmee hij op eigen benen kon staan.
Nu, 7 jaar later, lukt het hem nog steeds niet. Erwin is een jongen met een behoorlijke rugzak. Opgegroeid in een arm gezin op Banka waar geen middelen waren om te studeren en extra's te doen. Hij heeft al op jonge leeftijd zijn heil gezocht in Jakarta waar velen als hij proberen een bestaan op te bouwen. Verder dan overleven komen de meesten niet. In niet al te leuke baantjes. Een prostitutie verleden komt er onder jonge jongens veel voor.
Zijn moeder werd ziek en hij besloot terug te keren naar zijn ouderlijk huis. Na de dood van zijn moeder is hij naar Bali vertrokken waar ik hem leerde kennen. Hij reed me terug met zijn scooter vanuit een achterstandswijk van Denpasar naar het 'veilige' toeristische deel van de stad. We besloten contact te houden omdat ik had besloten een paar maanden erna Bali weer te bezoeken en wel een reisgids kon gebruiken.
In de tijd dat ik hem ken heeft hij vele malen geprobeerd een zelfstandig leven op te bouwen. Scooters verkopen, een restaurant runnen, grafisch ontwerpen, niets werkt. Hij is even in Nederland geweest maar wilde terug omdat hij zijn zieke vader wilde verzorgen.
Erwin is nu terug op Banka, vindt heel langzaam een soort van rust maar blijft gefrustreerd dat alles wat hij probeerde niet gelukt is. Ik zelf denk dat dat door trauma's komt die niet opgelost zijn. Hij kan zich moeilijk concentreren, wil zich altijd bewijzen en neemt daardoor meestal de verkeerde beslissingen.
Op Banka, zijn geboorte eiland, voelt hij zich zekerder. Hij wordt gecorrigeerd door zijn zus (die bij de overheid werkt) en vertelde me laatst dat hij nu een plan heeft dat hij door wil zetten: Hij wil een schoenenpoetsbedrijfje starten omdat er in de stad waar hij woont, Pangkalpinang, maar 1 bedrijfje is dat schoenen poetst. Hij moet daarvoor naar Yogjakarta om een korte opleiding te doen. een bedrijfsruimte huren (die heeft hij al op het oog) en in gaan richten. Hij heeft de plek strategisch gekozen, dichtbij de luchthaven van Pangkalpinang. Er zijn ook hotels en kantoorpanden in de buurt. Met het oog op mogelijke clientele.
Erwin heeft een businessplan gemaakt waarin het opstarten van zijn bedrijfje ruim 10.000 euro kost. Hij zal niet meteen geld overhouden om van te leven, vandaar dat ik met deze actie 12.000 euro wil ophalen.
Ik steun zijn nieuwe idee van harte, vooral omdat hij dit keer geadviseerd wordt door familie en vrienden. Hij hoeft zich minder te bewijzen, kan makkelijker even advies vragen. Ook zijn zus is kort geleden een eigen bedrijfje gestart (wasserette) en weet dus waar hij de fout kan ingaan.
Ik hoop van harte dat er mensen zijn die met mij Erwin in zijn droom willen ondersteunen. Elk bedrag is welkom, klein en groot.
Met een bedrag van 10.000 euro kan ik Erwin op weg helpen. Hij kan de opleiding in Yogjakarta gaan doen en een schoenenpoets machine aanschaffen, de bedrijfsruimte huren en inrichten die hij op het oog heeft en beginnen met publiciteit. Met 12.000 euro kan hij ook de eerste maanden doorkomen zonder meteen geldzorgen te hebben.