Mijn partner en ik hebben samen een kindje gekregen die is geboren met een sacrococcygeaal teratoom en dat, in het midden dat ik door al het werkdruk aan het bezwijken was. Met 3 maanden verlof openstaan door vele overuren en collega's die ik uit de nood hielp, een buurman die slecht te been was en die ik jarenlang tot zijn dood alle hulp heb geboden, al de ziekenhuisbezoeken die ik voor hem plus mijn eigen dochter deed, ben ik bezweken en in een diepe burn-out gevallen. Door omstandigheden heb ik dan, domweg zelf ontslag genomen en in die periode mijzelf verwaarloosd. Altijd ben ik te trots geweest om hulp te vragen maar door de hoge schulden, bijna 20.000 euro, ben ik genoodzaakt te zoeken naar een klein duwtje in de rug. Ik heb vanaf mijn jeugd tot nu toe altijd hard gewerkt en ik start 5 oktober terug opnieuw met een vast contract. Mijn familie heeft al veel in mij geïnvesteerd maar mijn schulden, daar kunnen ze verder niks meer voor betekenen. Hier heb ik een grens ingesteld van 10.000 euro omdat ik vind dat ikzelf daarin ook mijn bijdrage moet inleveren. Nu kom ik net een uit een periode waarin ik in opname ben geweest en er een beetje bovenop ben gekomen, graag wil ik mij ook in de toekomst inzetten voor mensen die in burn-out toestanden zijn terecht gekomen en hen helpen preventief niet dieper te laten vallen. Iedereen die mij wil steunen, een hartelijke dank je wel voor je steun, iedereen die dit leest maar niet wil of kan doneren eveneens bedankt voor het luisteren.
Met hartelijke groeten aan iedereen
Tijl