Ik ben 4 jaar geleden thuis komen te zitten met een burnout en depressie. Daarvoor heb ik bijna 3 jaar lange zelf geprobeerd de juiste hulpverlening van de grond af te krijgen in de vorm van therapie e.d.
Helaas is dit nooit gelukt en is mijn depressie en, blijkt nu, hevige ptss, doorgeslagen naar suïcidaal gedrag en heb ik 3 zelfmoordpogingen gedaan. 2x een overdosis en augustus vorig jaar heb ik mijn eigen huis in brand gestoken met mijzelf erin. Omdat het bij mij triggers waren ging de knop om te gaan gelukkig net zo snel weer om naar niet dood willen en heb in optijd hulpdiensten kunnen bellen en zelf in de badkamer kunnen gaan liggen waardoor ik er geen verwondingen aan over heb gehouden.
Gevolg is wel een strafbaar feit dus bijna 8 maanden in voorarrest gezeten en daarna bijna 4 maanden in een forensische kliniek waar ze uiteindelijk hebben aangegeven mij niet de hulp te kunnen bieden die ik nodig heb. Daar ben ik 4 weken geleden dus zonder pardon uitgezet en stond ik met de spullen die ik kon dragen op straat.
Gelukkig heb ik kunnen regelen dat ik bij mijn oude buurman onderdak heb zodat ik niet naar de daklozen opvang hoef en is reclassering ondertussen bezig met de aanvraag voor een nieuwe zorgindicatie zodat we verder kunnen zoeken naar iets wat wel past. Zo nodig opnieuw in een klinische setting maar misschien ook juist ambulant omdat het voor mij wel heel belangrijk is om bezig te zijn met reïntegratie in de vorm van vrijwilligerswerk, een opleiding o.i.d. omdat dat iets is waar mijn eigen zelfvertrouwen en trots in ligt.
Dan heb ik ook nog een dochter van 14 en een zoon van bijna 11 die, omdat het niet goed met mij ging, gelukkig al enige tijd bij mijn ouders in huis woonden.
Helaas is mijn moeder extreem dominant en is haar wil wet. Doe ik niet wat zij wil krijg ik mijn kinderen niet te zien. Ze stonden altijd bij mij ingeschreven maar ze kreeg van mij geen geld omdat ze daar niet mee om kan gaan. Wel betaalde ik alles wat ze nodig hadden, deed de boodschappen, tanken etc.
Ik heb in de kinderopvangtoeslagenaffaire gezeten en daardoor 3 jaar schuldsanering gehad en met een schone lei afgerond. Toen ik die 30.000 tegemoetkoming kreeg daarvan heb ik 25.000 aan mijn moeder en stiefvader gegeven om hun huis zo te verbouwen zoals zij graag wouden omdat mijn kinderen daar woonden.
Van het een op andere moment heeft mijn moeder bedacht dat ze de kinderbijslag zelf wou hebben en heeft ze dit gemeld bij de SVB zonder overleg met mij. Omdat ik geen ruzie wil waar zij de kinderen tussen gooit heb ik de kinderen bij haar op papier ingeschreven en het gevolg op mij genomen dat ik dus 3 jaar kindgebonden budget terug moet betalen dus opnieuw 28.000 schuld heb en opnieuw in bewindvoering zit.
De brand in huis is relatief heel klein geweest maar omdat ik in de gevangenis zat hebben mijn ouders mijn huis leeg moeten halen en heeft mijn moeder, naar haar zeggen, 95% van mijn inboedel weggegooid. Op de foto's die ik in het proces verbaal heb gezien klopt hier niks van dus ik vermoed dat ze zoveel mogelijk heeft verkocht om er zelf weer geld uit te halen.
In de kliniek heb ik zodoende ook besloten al het contact met haar te verbreken, wetende dat ik mijn kinderen dan dus ook niet meer te zien krijg. Maar als moeder denk ik dat zij er meer baat bij hebben om te weten dat ik er niet ben nu dan dat mijn moeder er een soort vechtscheiding van maakt waar zij alleen maar ze dupe van zijn.