Na 44 jaren gewerkt te hebben , begint het langzaam zwaar te worden. Altijd gewerkt en nooit werkeloos geweest . Nu met 64 jaar is het dan ook extra zwaar , dat ik een jaar geleden werkeloos werd . Door faillissement van het bedrijf kwam ik op straat te staan. En dan ben je te oud ... Niemand heeft je meer nodig . Niet voor de 3 jaar tot aan je pensioen.
Altijd gewerkt voor mijn gezin .Nooit ww gehad of geprofiteerd van anderen . En al 40 jaar samen ..........
Mijn vrouw heeft zware spierreuma en artrose . Ooit is er voorspelt dat ze in een rolstoel terecht zou komen. Gelukkig is het nog niet zover .....maar het gaat steeds moeilijker met haar . Ze heeft veel pijn elke dag, zo erg dat ze soms haar bed niet uitkomt . Ook heeft ze sind een jaar een stoma. Haar blaas moest eruit door een verkeerde medische behandeling , die niet erkent word door de artsen.
Al met al hebben we 3 moeilijke jaren achter de rug .. mijn vrouw met haar kwalen elke dag en ik met mijn werk zoeken en ook mijn gezondheid. Die kwakkelt ook soms op en af . Samen proberen we er wat van te maken , maar het is moeilijk . We proberen elke dag er het beste van te maken . Soms wat werken , soms hopen op beter.
Wat wij graag zouden willen is dat we wat meer ruimte hadden om iets makkelijker te kunnen leven . Zonder stress en angst ons pensioen halen. Hulp in de huishouding zou voor mijn vrouw een hele uitkomst zijn. Dan valt er voor mij ook een last van mijn schouders. Dan kan ik weer opa zijn en echtgenoot . Ik vraag geen kapitalen , alleen een potje om een poetsvrouw in te huren . Of een potje voor onze auto van 24 jaar rijdende te houden.
Tot aan mijn pensioen moet ik nog 3 jaar en 3 maanden. Dan valt er hopenlijk een last van mijn schouders .
Dus een klein potje .....