Hallo mijn naam is Andrew
Dit is een waar gebeurd verhaal van Brandy. Ze is van Duitse afkomst woonachtig in Berlijn bij haar ouders. Ze ging naar Maastricht om bij haar zus te wonen. Haar zus werkt in buitenland en is vaak werkzaam. Als de zus weggaat laat ze klein beetje geld achter voor Brandy om te eten. Het geld is zo op. Op een dag besloot Brandy een man te zoeken. Die vond ze. Na een maand besloot ze hem te ontmoeten. De vriend gaf haar aanwijzingen dat ze een treinticket naar Heerlen moest kopen. Door haar gebrekkige Engels verstond de kassiere haar niet goed. Ze kreeg een ticket naar Haarlem. Ze dacht dus naar Heerlen. Aangekomen in haarlem was het moeilijk. Ze had geen geld en moest op station slapen. Koud en hongerig. Ze verbleef op station 2 en een half maand. Haar vriend stuurde haar geld door middel van een streamcard op telefoon. Ze kon die inwisselen voor geld. Het was niet veel. Op een dag ging ze voor het station bedelen voor een slaapplek. Na uren bedelen besloot een oude vrouw haar in huis te nemen. De oude vrouw vertelde haar dat ze een slechte zoon had die eerdaags thuis zou komen. Ze hoorde maar half want ze had een slaapplek. De zoon kwam de volgende dag thuis en eiste van haar geld omdat ze in huis verbleef. Ze legde het hem uit. Boos dat hij was sloot hij haar op in een voorraad kast. Na 4 dagen in de kast gezeten te hebben werd ze vrijgelaten door de oude vrouw terwijl de zoon weg was. Ze vluchtte weer naar station. Op een dag kreeg ze van haar vriend een streamcard voor een treinkaartje. De zoveelste treinkaartje. Ze was blij om naar hem te gaan en wachtte op de trein. Totdat ze opeens de zoon van de oude vrouw zag met zijn bende. Hij zag haar ook. Ze probeerde weg te rennen, maar werd ingesloten en meegenomen. Weer opgesloten, maar nu 7 dagen totdat ze werd vrijgelaten nadat het mislukt was om via haar vriend geld te vragen. Weer naar station geen eten al weken niet. Haar vriend zei dat ze contact moest opnemen met GGD haarlem of er naar toe gaan. Ze ging en werd gelukkig geholpen. Ze brachten haar de volgende dag naar Maastricht. Thuis aangekomen geen eten. Ze is nu een week thuis een kleine donatie zou fijn zijn