Soms stort een leven niet langzaam in… maar in één keer.
... is een vrouw die tot voor kort in het buitenland woonde.
Ze had haar leven daar al volledig opgebouwd.
Kort daarvoor had ze nog een dure verhuizing binnen dat land achter de rug.
Kort daarna kreeg ze de diagnose kanker.
De medische kosten begonnen daar direct op te lopen.
Onderzoeken, afspraken en behandelingen volgden elkaar snel op.
Ziekenhuisbezoeken bleven doorgaan.
Ze kon niet meer werken.
En ook nu is werken nog steeds niet mogelijk.
Haar volledige spaargeld… verdween.
Niet aan luxe.
Niet aan fouten.
Maar aan overleven.
Artsen adviseerden haar om terug te keren naar Nederland,
zodat ze dichter bij familie en bekenden zou zijn in deze zware periode.
Wat bedoeld was als een veilige stap terug…
werd het begin van een nieuwe strijd.
In korte tijd moest Aya (naam gefingeerd om haar privacy te beschermen) drie keer verhuizen,
waarvan één vanuit het buitenland terug naar Nederland.
Omdat ze nog geen twee jaar in Nederland woont, komt ze niet in aanmerking voor bijzondere bijstand.
Regels zijn regels. Zelfs als iemand ziek is.
Ze staat er alleen voor.
Geen vangnet.
Geen buffer.
Alles is opgegaan aan medische kosten, vliegtickets en verhuizingen (inclusief borg en particuliere huur).
Daarnaast staat haar inboedel nog opgeslagen in het buitenland,
waar ze maandelijks kosten voor betaalt.
Het opzeggen hiervan is overwogen, maar contractueel moet de opslag volledig leeg worden opgeleverd.
Dit brengt opnieuw kosten en organisatie met zich mee.
Door de pijn en de behandelingen die ze momenteel ondergaat, is reizen voor haar niet mogelijk.
Het enige haalbare is om haar spullen via een verhuisbedrijf naar Nederland te laten overbrengen.
Wat er nu nodig is, is simpel — maar tegelijk alles:
Een basis.
Een plek.
Haar eigen spullen terug, zodat ze weer iets heeft dat voelt als thuis —
en zodat ze niet langer elke maand een hoog bedrag kwijt is aan opslag.
Dit bedrag is geen luxe.
Het is het verschil tussen blijven overleven…
of een klein beetje menswaardig kunnen leven.
Elke bijdrage — groot of klein — helpt haar om weer iets van controle terug te krijgen in een periode waarin alles onzeker is.Haar volledige focus ligt nu op het ondergaan van intensieve medische behandelingen, die fysiek en mentaal veel van haar vragen.