Goedendag,
ik vraag een doneeractie aan voor mijn man.
Mijn man is ongeneeslijk ziek en heeft darmkanker wat uitgezaaid is naar zijn longen.
Omdat mijn man in 2021 kanker heeft gehad, kon hij pas een verzekering afsluiten als hij meer dan 2 jaar schoon zou zijn.
ik zal uitleg geven over onze situatie.
mijn man verloor in 2018 zijn moeder plotseling.
Toen zijn moeder nog leefde en wij bij haar woonde dit ivm een herseninfarct die zij heeft gehad, belde de broer van mijn man in de avond dat hij zich niet lekker voelde dat was 10 januari 2018, wij hebben hem die avond opgehaald om bij zijn moeder te slapen. Wij hebben zijn broer toen naar het ziekhuis laten brengen en daar bleek dat hij een dubbele longonsteking had en zeer verzwakt was. Hij is toen opgenomen en ze moesten hem intuberen, dit omdat hij te zwak was om zelf te ademen. Op dat moment moesten wij en zijn kinderen en ouders afscheid nemen omdat ze niet wisten of hij uit de narcose zou komen. een paar minuten later kregen ik en mijn man een telefoontje van mijn schoonmoeder, ze belde ons om te vertellen dat zij het heel erg benauwd had. Mijn man en ik zijn toen naar haar huis gereden om te kijken hoe het ging, het ging slecht. Ook mijn schoonmoeder werdt opgenomen omdat ze benauwd was. mijn schoonmoeder lag op de SEH en mijn zwager lag op de IC. Wij hebben heen en weer gepedeld van de IC naar de SEH, op een gegeven moment werden wij geroepen door de arts die zowel mijn schoonmoeder behandelde en mij zwager. Het bleek om mijn schoonmoeder te gaan. Ze lag slecht en wij moesten afwachten of ze de volgende dag weer goed op adem was. Wij zijn na 36 uur in het ziekenhuis te zijn geweest naar huis gegaan. De volgende ochtend kwam er telefoon.... was er iets met mijn zwager of was met ma, mijn schoonmoeder. Het was ma, ze was overleden. Ik en mijn man moesten naar het ziekenhuis om alles te regelen, mijn schoonmoeder was donor en er moest het een en ander geregeld worden. Op dat moment lag mijn zwager nog op de IC, hij had gelukkig de nacht goed doorgebracht, ik nam contact op met de broeders van de IC om te vragen of mijn zwager het aankon om hem te informeren dat mijn schoonmoeder was overleden, op de afdeling vonden ze dat hij het moest weten in verband met het afscheid nemen van zijn moeder. Mijn man en ik kwamen op de IC afdeling en gingen naar zijn kamer, eenmaal binnen was hij zo blij ons te zien en dat alles goed was gegaan, nu.... moesten wij hem vertellen dat zijn moeder twee etages hoger in de nacht was overleden. Ik hoor hem nog zeggen, zie je wel alles is goed, dan komt het moment dat je moet vertellen dat zijn moeder is overleden, jezus wat was dat een verschrikkelijk bericht om te vertellen, hij zo blij omdat hij het goed had doorgemaakt maar hem tegelijkertijd vertellen dat zijn moeder die nacht was overleden, wij moesten, zo had hij nog de kans om zijn moeder twee verdiepingen hoger te zien. Zijn wereld, onze wereld storte in elkaar.... de blijheid die veranderde in verdriet is niet te beschrijven. Wij hebben ons erdoorheen geslagen, wij waren een!
2020 het noodlottige jaar, de broer van mijn man is overleden, hij had maar een broer en hij stierf aan een hartaanval... 49 jaar.
2021 mijn man was tig keren naar de huisarts gegaan omdat hij zoveel last had van aambeien, zalf, smeren, niks hielp, totdat mijn man ongeveer 20 kilo afviel en de huisarts toch maar een doorverwijzing gaf, ja hoor kanker.... je hoofd loopt de hele dag over met kanker... kanker, ga ik dood... je leven staat op zijn kop.
Wij kwamen bij de oncoloog en vertelde dat mijn man 80% kans had om te overleven... ja wat is 80% dacht ik.
Uiteindelijk heeft hij 33 x chemo gehad en 33x bestraling en een stoma maar die mocht er gelukkig weer af.
Joepie jesssss kankervrij, jeetje als je nog nooit zoiets hebt meegemaakt begrijp je de wereld om je heen veel beter en ga je echt de kleine dingen om je heen waarderen.
Door de kanker wilde wij uitvaartverzekering afsluiten maar dat kon pas als hij meer dan 2 jaar schoon was. Wij gingen verhuizen en bouwde ons leventje weer op met wat wij hadden, niet veel maar wij waardeerden de kleine dingen om ons heen.
02-02-2022 een berichtje van iemand die wij kenden, "hallo Patrick en Angelique, wat hoorde ik is de vader van Patrick overleden", huh wat. De vader van mijn man overleed 02-02-2022 zonder dat iemand iets wist, geen berichten, geen uitvaard, niks, zo was hij, hij was te trots om te vertellen dat hij ziek was, hij had alles zelf geregeld en mensen mochten het pas weten als hij gecremeerd was een uitgestrooid. Je moet de wens van de dode respecteren zegt men. Maar het op deze manier te doen heeft mijn man wel degelijk aangegrepen. 2018, mijn man verlies zijn moeder, 2020 mijn man verliest zijn enige broer op 49 jarige leeftijd, 2021 kreg mijn man darmkanker, 2022 overlijd zijn vader, alsof het nog niet genoeg was.
Maart 2023 gaan wij naar de huisarts omdat mijn man nogal benauwd was. Longonsteking, antibiotica een week later, prednison, twee weken later een longfoto......NEEEEEE uitgezaaide longkanker vanuit de darmen. Onze wereld stort in, wat kun je nog meer verdragen, waarom zijn wij de uitverkorenen waarom wij. Mijn man is ongeneeslijk ziek, de vraag.... hoe lang heb ik nog galmde in mijn oren... hoe lang hoe lang. Meneer zoals het er nu voorstaat geven wij u nog geen jaar, als u de chemo behandelingen aangaat hopen wij u over een jaar te trekken......
Wij hebben geprobeert om een uitvaartverzekering te krijgen maar dat gaat helaas niet meer, wij weten niet hoelang hij nog heeft, hij krijgt 2 februari een scan en 7 februari de uitslag. Hij zal niet meer genezen en hij zal niet lang meer hebben. Ik zou hem zo graag de uitvaart willen geven die hij verdient.
Afgelopen maart heeft mijn man een hartstilstand gekregen, hoogstwaarschijnlijk door de chemotherapie. Hij is hier goed uitgekomen maar is gestopt met de chemokuur. De kans op een hartstilstand bleef aanwezig. Vandaar geen chemo meer.
Hij gaat hard achteruit en ik heb meerdere stichtingen en gemeenten aangeschreven. Bijzondere bijstand aangevraagd maar niemand help je bij een crematie als je een wens hebt, wel een crematie door de gemeente maar dan zonder afscheid, dat verdient hij niet.
Hij wil geen poespas en wil in besloten kring gecremeerd worden, ik zou hem zo graag bij ons thuis willen laten opbaren, zodat hij niet alleen in een koude crematorium ligt, het enigste wat ik/wij zouden willen is dat hij na de crematie bij mij thuis komt te staan. Helaas kunnen wij de uitvaart, volgauto, crematie,de kist en de urn niet betalen, vandaar deze crowdfunding.
Mijn man en ik willen niet het duurste, het mooiste maar wij willen bij elkaar zijn, daarom zouden wij ook iedereen die ons hierbij zou willen steunen, voor eeuwig dankbaar.
God Bless