1 juni 2019
De 25-jarige Surinaamse Samantha is radeloos en vraagt om hulp voor haar 2-jarige dochter Samiera. Samiera heeft volgens de dokters van het Academisch Ziekenhuis Paramaribo (AZP) hersenbeschadiging opgelopen door epileptische aanvallen en kan daardoor niet meer praten, lopen, eten en zien zoals voorheen. “Ik vraag hulp vanuit het diepste van me hart, want ik kan me kind niet zo laten. Aub help.”
Samiera werd gezond geboren op 15 februari 2017. In de nacht van 20 maart 2018 ging het echter mis en startte zij in de nacht met braken en kreeg zij diarree. Samantha, die nog drie andere kinderen heeft en met haar man samenwoont in Paramaribo, ging naar de huisarts die haar ter voorkoming van uitdroging doorverwees naar het AZP.
In het AZP werden er volgens Samantha naalden in Samiera geplaatst en moest zij in bed worden gebonden, omdat ze Samiera anders niet konden prikken. Samantha kon haar dochter niets te eten of te drinken geven, omdat zij over moest geven. De moeder laat weten dat Samiera op de dag van opname geen medicatie heeft gehad.
De toestand van Samiera verslechterde en zij kwam op de intensive care-afdeling terecht, waar zij dertien dagen verbleef. Daar kreeg Samantha van de dokters te horen dat Samiera hersenbeschadiging heeft opgelopen door epileptische aanvallen.
Na een maand werd Samiera uit het ziekenhuis ontslagen. De dokters hebben Samantha vertelt dat zij op dit moment niets meer voor Samiera kunnen doen. Zij vertelt dat ze vervolgens naar meerdere specialisten zijn geweest, maar geen vooruitgang zagen bij haar dochter. Om hebben zij op kerkelijk en cultureel niveau hulp gezocht, maar niet met het gewenste resultaat. De moeder zegt dat Samiera op dit moment nog steeds niet kan praten, lopen, eten en zien zoals voorheen. “Ze doet niets meer en ligt de hele dag in bed.”
Noodklok
Samantha, die goed gesteund wordt door haar man, is radeloos en luidt nu de noodklok. Maar concrete hulp bleef tot dusver uit. Ik wil me hart luchten, want ik kan niet steeds zitten huilen en alles aannemen wat men me zegt.” Samantha zoekt daarom dringend financiële hulp om Samiera te kunnen helpen. “Ik zou haar graag naar het buitenland willen brengen voor verdere medische behandeling, omdat de kinderarts me demotiveert en keihard zegt dat me kind voor de rest van der leven gehandicapt gaat blijven.” De moeder zegt zich hier niet bij neer te leggen en doet een uiterste poging om haar dochter te helpen.
Wij willen Samantha helpen en hebben daarom een deze oproep gedaan om donaties te kunnen ontvangen. Als u Samiera wilt steunen met een financiële bijdrage kunt u dit storten op NL89ABNA0425152286 tnv M.Grames