Vaderloze Vader | Geld inzamelen
 
 

Vaderloze Vader

Maar kort gelukkig

Ik ben een vader van 2 jongens van 10 en 13. Ik kom zelf uit een zwaar ontwricht gezin. En heb mijn vader al 31 jaar niet meer gezien. Mijn ouders gingen namelijk met een ZWARE! Vechtscheiding uit elkaar toen ik 10 was. Ik ben toen door mijjn moeder meegetrokken op de vlucht,vanuit het beschermde Lelystad naar de Red Light District in Amsterdam. Wij waren op de vlucht en ik en mijn middelste broer en moeder kwamen vanuit het geborgen Lelystad ,waar ik niet eens mijn basisschool heb kunnen afmaken. Naar de Red Light! Met helemaal niets! Er lagen alleen 3 matrassen en een koelkast. 3 jaar ben ik niet naar de o,zo belangrijke school geweest. Nee ik groeide op voor galg en rad. Dit kwam omdat mijnmoeder altijd moest werken en ik en mijn anderhalf jaar oudere broer ons maar moesten vermaken. Zonder vader dat heeft ons geen goed gedaan. Want ik werd door een vriend van mijn 7 jaar oudere broer op mijn 14e meegetrokken in de weedhandel wat ik eigenlijk helemaal niet wou. Voor doe heb ik 16 jaar gewerkt,en die heeft mij 16 jaar lang voor alle katvanger klusjes misbruikt. Ik ben op een gegeven moment tijdens een avond uit op mijn 21e door 6 licht getinte jongens in coma getrapt en heb 18 dagen in het ziekenhuis moeten knokken voor mijn leven.ik had een schedelbasisfractuur daar aan over gehouden,die mij 3 jaar later epilepsie opleverde. Ik wilde graag een zaak ooit voor mijzelf beginnen. Alleen ik werd maar in het criminele web meegesleurd. Toen mijn baas mij meenam naar Hongarije omdaar goedkoop personeel vandaan te halen,trof ik daar de moeder van mijn 2 zoons de enige personen waarom ik nog wil leven. Toen had ik op mijn 30e eindelijk een €35000 bij elkaar weten te sparen en was ik bezig om een Spare rib express te openen. Ik had al getekend voor een bedrijfspand voor 5 jaar huur. En ik had tevens al de nodige keukenapparatuur besteld. Ik was ondertussen getrouwd. En een hele trotse vader van 2 zoons. De 1 was 4 jaar en de ander 1 jaar. Ik had al jaren geen last meer van de aangetrapte epilepsie. En ik mocht ook gewoon autorijden want ik had een medisch rijbewijs. Dus ik was dolgelukkig dat ik nu waar aan het maken was wat mijn,ouders niet gelukt was. Tot de verschrikkelijke vrijdag 13-11-2009. Ik reed in mijn Saab 93 met mijn jongste zoon achterin. Ik had een afspraak ,alleen de afspraak belde af. Dus ik keerde om en reed huiswaarts. Ik zal jullie precies vertellen wat mij toen overkwam. Ik nam bij Almere-haven de afslag en ik reed langs de mc donalds. Richting de muziekwijk waar ik een eensgezinswoning had. Ik rijd op de parralelbaan naast de a6. Aan het eind daarvan moest ik naar rechts. Voor mij rijd een 18 meter lange vrachtwagen. Je kan aan het eind naast die truck gaan staan maar ik weet ,omdat ik veel op de weg zit en het vlak bij mijn huis is dat als ik naast de truck ga staan hij dan de bocht naar rechts niet kan maken. Dus ik geef hem een sein dat ik achter hem blijf en eigenlijk het verkeer een beetje ophoud zodat hij ruim de bocht kan maken. Hij steekt zijn hand op als dank bij het passeren. 200 meter na die bocht zit een stoplicht op een kruispunt. Ik moet remmen voor rood en ik zie in mijn achteruitkijkspiegel dat mijn jongen in slaap valt in zijn maxi-cosi. Dus ik zie zijn hoofd naar beneden knikken.ik ben 191 cm.lang dus ik hoef alleen maar mijn arm over de passagiersstoel te gooien,om hem onder zijn kleine kinnetje te pakken ,en zijn prille hoofdje weer recht te leggen. Zo gezegd ,zo gedaan. Maar een kleine 200 meter verder is er weer een kruispunt,en een 200 meter daarna een T- splitsing.  Dus ik moet bij het volgende kruispunt weer remmen en zie zijn hoofdje weer naar beneden knikken. Dus ik draai mij wederom om,en op dat moment is bij mij het licht uit gegaan. En als ik weer bij kennis kom,krijg ik van een man mijn kleine mannetje in mijn handen. En ik kijk verder. En ik zie een complete chaos! Met allemaal op elkaar geplakte voertuigen,het leek wel een grote bol verwrongen staal. Wat blijkt er nou gebeurt te zijn. Ik ben bij de tweede keer dat ik zijn hoofdje wou rechtleggen. In een epilepsie aanval te zijn beland. En heb omdat mijnspieren verkrampte vol op het gas gestaan van mijn Saab. En op de T-splitsing verderop stond een Peugeot partner voor linksaf voor rood te wachten.



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.








 

Laat een reactie achter

0 donaties
€ 0,00
Doel: € 60.000,00
0%

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.