Overval The Home of Hope and Dreams | Geld inzamelen
 
 

Overval The Home of Hope and Dreams

Overval The Home of Hope and Dreams

Update:

een brief van Gini
Het is inmiddels alweer 3 weken geleden dat de verschrikkelijke gebeurtenis heeft plaatsgevonden in the Home of Hope & Dreams. In de afgelopen tijd hebben we zo ontzettend veel lieve kaarten, berichtjes en bemoedigende woorden mogen ontvangen van heel veel lieve mensen. Ook hebben wij heel veel donaties ontvangen waar we heel erg dankbaar voor zijn. Via deze weg wil ik dus ook iedereen bedanken voor alle steun, in welke vorm ook. Het doet ons goed om te weten dat er aan ons gedacht wordt en dat we zoveel gesteund worden.

De afgelopen weken zijn moeilijk geweest voor ons allemaal. De dag na de overval ben ik met Wilna, een vriendin, voor een week teruggegaan naar Uganda om er voor het personeel en de kinderen te zijn. Wat was dit een zware week! Ik was helemaal verdoofd en liep een beetje op de automatische piloot rond. Ik kon me niet beseffen wat er toch allemaal voor vreselijke dingen gebeurd zijn. Mijn huis voelde niet meer als thuis. Deze week wilde ik vooral sterk zijn voor alle betrokkenen, iedereen die pijn en trauma geleden had tijdens en na de overval. Zelf was ik blij dat er een vriendin mee was, zodat ik zelf af en toe ook even uit kon huilen. Na deze week moest ik terug naar NL om mijn kinderen te halen die bij opa en oma waren gebleven. Ik besloot om zo snel mogelijk terug te vliegen naar Uganda, waar iedereen nog helemaal overstuur was en ik graag wilde zijn.
Op 14 maart in de avond kwam ik weer aan in Uganda. Het personeel was nu gelukkig wat rustiger en overdag wat minder angstig. Er zijn 2 therapeuten geweest, waaronder Roland, de broer van Ritah, die hier tijdens mijn 3 dagen afwezigheid is gebleven. Hij heeft veel sessies gedaan met alle personeelsleden en ook met Ritah. Dit heeft wat geholpen in de verwerking gelukkig.
Voor mij is het vanaf toen vooral regelen geweest. In het begin konden we niet zoveel doen, alleen maar overleggen met de politie en de District Security Officer (DISO). Er was nog geen geld om iets extra’s te doen voor de beveiliging, wat we wel heel graag wilden om ons weer veilig te voelen.
Op de dagen hielden we ons zelf bezig met allerlei werkzaamheden, maar de nachten waren echt niet leuk. Elke nacht lag ik uren wakker, bij elk geluidje stond ik weer voor het raam om naar buiten te kijken wat er aan de hand was. En dan was ik niet eens aanwezig bij de overval. Hoe zat het dan met de medewerkers, die wel al die verschrikkingen hebben meegemaakt?
 
Na de overval hebben we gelijk 2 soldaten op ons terrein gekregen als security, inmiddels zijn dit er 4. Hiervoor moeten we flink betalen, niks voor niks in Uganda, daar ben ik al goed achter gekomen. Ook zijn er 2 grote solar security lichten geplaatst, zodat het terrein iets meer verlicht is ’s nachts. Gelukkig konden we toen ook al vrij snel beginnen met het hoger maken van de muur. Hiervoor is Uncle Richard, die van 2009 tot 2014 bij ons gewerkt heeft, gekomen om ons te helpen.

We hebben nu ook dankzij alle donaties metalen rolluiken kunnen bestellen. Als het goed is worden deze over een week ongeveer geplaatst, aan de binnenkant van alle bestaande ramen en deuren. Voor nu slapen Ritah, mijn kinderen en ik ook in het grote kinderhuis. De rolluiken die we nu besteld hebben komen in het kinderhuis en in de 2 personeelskamers. Dan voelen we ons allemaal hopelijk al een beetje veiliger in de nachten. Later zouden we ook nog graag rolluiken in mijn huis willen plaatsen, zodat we misschien uiteindelijk toch misschien weer terug kunnen naar ons eigen plekje.
We zijn ook bezig geweest met een groot bedrijf in Kampala, zij zijn geweest voor een onderzoek voor een begroting om elektriciteitsdraden bovenop de muur te plaatsen. Als dit dan aangeraakt / doorgeknipt wordt dan gaat er een luide sirene af met een zwaailicht. Dit is iets wat voor nu onbetaalbaar is, maar wat wel op onze wensenlijst staat. We proberen te zorgen dat iedereen zich hier weer veilig kan voelen en zodat zoiets ergs nooit weer kan gebeuren.
 
Nicholas en Jonathan, die tijdens de overval met Ritah in het huis waren zijn nog steeds vaak overstuur en angstig. Jonathan is heel vaak heel stil en afwezig, terwijl Nicholas veel huilt, vooral als ik bij hem wegloop. Ik hoop dat deze 2 kleine kereltjes ook weer snel over deze angst heen komen.

Wat het onderzoek betreft is het een grote neppe bende. Er wordt gewoon niks gedaan. De woensdag na de overval is een ex-werknemer (die de honden altijd voerde) opgepakt. De speurhond van de politie liep vanaf onze muur rechtstreeks naar zijn huis. Hij zit nu nog vast, maar heeft een paradijsje op het politiebureau. Hij is bevriend met ongeveer alle agenten en leent ook gewoon telefoons van hen. Hij is nog nooit serieus ondervraagt, dus zal vast ook nooit namen vrijgeven. Waarschijnlijk heeft hij al een deel van de buit gedeeld met de politieagenten, zodat ze hem vrij zullen laten. Het is waardeloos en zo gemeen.
Wij proberen nu met de DISO, buiten de politie om, nog andere verdachten te vinden, maar hoe goed we ook bevriend zijn met deze man, ook dit kost geld.
Ik zou het zo mooi vinden als de daders gepakt worden, zodat we niet meer in angst hoeven te zitten dat ze terug komen, maar ik zie dit niet gebeuren.
Voor meer dan 10 jaar hebben wij gezorgd voor de kinderen uit Mpigi District, altijd hebben wij goed samengewerkt met de politie. Nu hebben wij voor 1 keer hun hulp nodig, maar er wordt niks voor ons gedaan. Ik kom er nu pas echt goed achter in wat voor een gemeen en corrupt land we hier toch leven. Het is onvoorstelbaar en zo onrechtvaardig.
Natuurlijk zal ik de kinderen nooit opgeven en blijf ik mijn werk met heel mijn hart doen, maar wat betreft samenwerking met de politie, dat kunnen ze bekijken. Ik doe het niet meer..
 
Dankzij alle steun van jullie, vanuit Nederland, hebben wij al wat extra security maatregelen kunnen nemen. Voor onze medewerkers die direct betrokken waren bij de overval is het nog een lange weg voordat het vertrouwen terugkomt en voordat ze over dit trauma heen zijn. Ook voor mij zal het vertrouwen niet terugkomen en blijf ik wel deze angst houden.  
 
Ik hoop ook dat jullie in Nederland veilig zijn van corona, in gedachten zijn we allemaal bij jullie. Doe voorzichtig en blijf thuis! In Uganda zijn de eerste 9 bevestigde besmettingen nu. Voedsel prijzen zijn al met zeker 30% gestegen en zullen vast nog meer stijgen. Wij waren gelukkig voorbereid en hebben vorige week al ingeslagen. Alle kinderen zijn thuis van school en ik denk niet dat het lang zal duren voordat we onze poorten sluiten voor mensen van buiten.
 
Namens alle medewerkers, kinderen en mijzelf wil ik iedereen heel erg bedanken voor alles!

Heel veel liefs van iedereen vanuit the Home of Hope & Dreams
Gini Pullen

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Op 3 maart is het kindercentrum in Oeganda op zeer gewelddadige wijze overvallen. De overvallers hebben zich gericht op de kamers van het personeel en de woning van Gini. Er hebben vreselijke gebeurtenissen plaatsgevonden. Ze zijn niet in het kinderhuis geweest. 
Er zijn veel spullen meegenomen, bijvoorbeeld laptops, paspoorten, kleding,  telefoons, externe harde schijven, spaargeld van het personeel, cashgeld wat in het huis lag.
Ook zijn er veel dingen vernield, waaronder alle buitenverlichting en de security-camera's.

Wij hebben deze actie geopend om een groot deel van de vernielde spullen te kunnen vervangen, maar ook om de veiligheid nog meer te kunnen waarborgen. Op dit moment zijn wij nog bezig met kijken wat de eerste prioriteiten zijn (bijvoorbeeld verlichting op het hele terrein) of wat op langere termijn verbeterd moet worden. 

Voor vragen hierover kunt u altijd de stichting hierover mailen:
[email protected]



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.








 

Laat een reactie achter

399 donaties
€ 14.357,00