Geld inzamelen | Nu Nederlanders eerst.
 
 

Nu Nederlanders eerst.

Nu Nederlanders Eerst gaat over mensen die in Nederland wonen en die financieel knel zitte

Nu Nederlanders Eerst.

Het gaat om mensen wonend en werkend in of vanuit Nederland.

Veel ZZPers, die Nederland momenteel veel heeft gekregen tijdens de crisis.

Vaak ZZPer geworden omdat ze niet anders kunnen.

Bijvoorbeeld omdat hun werkgever hun ontsloeg, en vervolgens zei, je kan wel komen blijven werken.

Als je voor jezelf begin.

Heel veel mensen zullen gezocht hebben naar een alternatief.

Een werkgever, met elke maand je geld gestort hebben, geen factuur hoeven maken, geen boekhouder nodig te hebben waar je elke keer papieren en stukken in moet gaan leveren.

En nog veel belangrijker in sommige gevallen, maar veel te vaak toch nodig, achter je geld aan moeten zitten.

Maar dat is niet hoe ik in de problemen gekomen ben.

Dat is totaal anders gebeurt.

Maar eerst het idee achter deze stichting.

Ik ben zelf door de crisis en dit ZZP verhaal in de problemen gekomen. Maar het gaat eigenlijk om alle Nederlanders en Medelanders die aantoonbaar buiten hun schuld om in de problemen gekomen zijn. Maar nog veel belangrijker, ze moeten draagkracht hebben. Ik zou mezelf uiteraard als eerste helpen met deze stichting, maar hier komt het belangrijkste gedeelte, ik wil dit geld niet krijgen van de stichting. Ik wil het lenen. Ik betaal het bedrag terug aan de stichting.

Hierdoor wordt de draagkracht van de stichting beter, maar ook de persoon die deze hulp nodig heeft. Dus eigenlijk wil ik een andere manier van schuldsanering invoeren. Een manier die maatschappelijk veel beter zou zijn.

Ten eerste, ik schat dat ik nu aan deze schulden rond de € 1000,- per maand kwijt ben. Wanneer ik dit rentevrij kan lenen, gaat mijn schuld natuurlijk veel sneller naar beneden. Waarbij ik natuurlijk moet zeggen, dat zelfs dit wel iets omlaag zal moeten, omdat ik dit al bijna niet meer kan dragen. 

Ten tweede, de bedrijven waar de persoon schulden heeft, krijgt gelijk zijn geld. Hierdoor hoeven bedrijven minder achter hun geld aan, wat hun veel onkosten scheeld die vaak weer aan de klant worden doorberekend van geld die ze toch niet krijgen. Verlies die voor een gedeelte wordt afgetrokken van de belasting, en een gedeelte die ergens bij andere klanten vandaan gehaald gaat worden. Dat is hoe het werkt.

Daarbij zullen wel een aantal sanerings regels overgenomen worden. Denk bijvoorbeeld aan, je mag geen schulden meer bij maken, we gaan je prive onkosten zoveel mogelijk minimaliseren en misschien zelfs de complete boekhouding over laten nemen door de stichting. Ik zie voor mij een netwerk met bedrijven in allerlei takken om mee samen te werken. Boekhouders, energieleranciers, ziekenfondsen en nog veel meer. Hiervoor is het ook nodig vanuit de politiek en het bedrijfsleven de regels te veranderen. Het belangrijkste, als diegene die de schuld moet oplossen zich niet aan de afspraken houdt, moet het geld snel en makkelijk terug te halen zijn. Maar ik denk dat het bedrijfs leven staat te springen om deze oplossing van schuldhulpverlening. Zoals gezegd, het scheelt hun veel tijd en geld, en daarbij kunnen we gaan kijken met bedrijven een collectief op te zetten met bedrijven waar we veel mee te maken hebben.

En dan wil ik het straks ook mogelijk maken voor mensen, dat zij niet alleen maar kunnen doneren aan de stichting, maar ook een minimaal bedrag kunnen lenen, voor een minimale tijd. Ik denk daar bijvoorbeeld aan minimaal € 500,- voor minimaal 1 jaar. Zoals iedereen wel weet, spaargeld levert momenteel niets op. Waarom niet iets goeds doen met je spaargeld. Waarom niet met een gedeelte, waarvan mensen zeker weten het voorlopig niet nodig te hebben iets goeds voor de samenleving doen. Hiervoor zal een goede boekhouder moeten komen, die de dekkingsgraad in de gaten houdt.

En dan kom ik, ik heb snel hulp nodig. Om snel uit de financielle neerwaardse spiraal te komen. Nog maar even een voorbeeld, die klant waar ik voor reed, heeft in een bus van mij gereden. En u raadt het al, bekeuringen gereden, die ik niet kan ophoesten. Opgelopen tot aan incasso's aan toe. Naar dat geld, en mijn eigen geld en het geld van de belasting dienst, kan ik fluiten. En toch wil ik het gaan ophoesten. Maar mensen die me kennen noemen mij een goedzak. Niet mijn woorden. Ik ben een manusje van alles. Maar dan kom ik nogmaals, ik heb hulp nodig, maar ik ben niet de enige. Doe het dan goed. Ik draag bij aan de samenleving door te werken, maar ik wil meer bijdragen. Als ik het dan voor mijzelf probeer te verwezelijken, dan ook voor anderen.

En dan nu hoe het mij overkwam, waarbij ik graag duidelijk wil zijn. Natuurlijk heb ik mijn eigen keuze's gemaakt, en hebben die mij niet goed uitgepakt. Ik heb mijn keuze's gemaakt , in de overtuiging dat het goedkwam. Maar dat deed het dus niet. Als ik gekregen had waar ik recht op had, was het wel goed gekomen.

Toen ik een huis kocht met mijn gezinnetje in 2007, was de crisis al wel bezig. Daarom was het huis relatief goedkoop. Het gezinnetje bestaat inmiddels mede door de crisis niet meer. Toen ik ook nog een lening afsloot om het een en ander op te knappen aan het huis, kon ik dit allemaal prima betalen met mijn werk en inkomen. Zelfs met de wetenschap dat mijn vrouw niet kon werken, ging dat prima. Tot de crisis bij mijn werkgever pas echt toesloeg. En tot overmaat van ramp, hij kreeg onenigheid met onze grootste opdrachtgever.

Even voor de duidelijkheid, ik zit volop in de koerierswereld. Toen en nu nog steeds. Daar word al veel over geschreven, en complete televisie programma's mee gevuld. Het zijn uitgeknepen prijzen. veel weten op de een of andere manier hun hoofd boven water te houden. En vaak gaan er over de kop en zijn uitgeknepen. En het mooiste voor de grote firma's, ze staan in de rij om je werk over te nemen.

Ik heb nog 2 andere werkgevers gehad, de een nam het werk volledig over van mijn werkgever daarvoor, en dacht er veel te makkelijk over, waar ik hem voor gewaarschuwd heb. Die ging ook over de kop. De ander kan nauwelijks een werkgever genoemd worden. Het waren meer praktijken uit oude tijden, om het maar even heel netjes te zeggen. En dat samen met oplopende spanningen thuis, vanwege de langzaam afglijdende financielle patroon, zorgden ervoor dat ik in een depressieve, en later gewoon burn out achtige situatie terecht kwam.

Nog een werkgever geprobeert, via via dezelfde opdrachtgever. En daar echt de burn out gekregen. Voor een hongerloontje, waar de financielle situatie echt niet beter van werd, werk voor 3 staan te doen. Al een aantal dagen aangeven, dat dit niet gaat, dat het veel te veel is, en dat de emmer langzaam maar zeker aan het overlopen is. En dan op het moment dat de emmer overloopt, word er gezegd, kan je morgen toch komen. Dan doen we wel wat minder. Dan zoeken we wel een oplossing. Sorry, je bent meer dan een trein te laat. Ik zag het leven aan me voorbij flitsen die ochtend. Ik zag een mogelijkheid waarvan ik dacht, dat is een pats en een boem en het is over. Ben ik overal van af. Ik weet nog dat ik dacht, daar gaan zeker mensen met me mee als ik dit doe. En toen dacht ik aan mijn dochtertje. En besloot op te bellen naar mijn werkgever, en opdrachtgever. Jullie zoeken het maar uit morgen, maar ik ben er niet. En nu opeens luisteren jullie wel, te laat. 

Toen echt bij het UWV terecht gekomen. Nog een tijd in de ziektewet. En er toen weer uit na behandeling bij yulius. En toen kwam uituindelijk vlak voor dat mijn UWV potje leeg was, een ZZP verhaal op mijn pad. Ben erin gesprongen, en het ging niet slecht. Met een prive autotje, kilometeraftrek en relatief weinig brandstof, was het net te doen en was het in elk geval beter als een uitkering.

Maar toen kwamen er betalingsachterstanden. In het begin ontwikkeld dat zich heel rustig aan. Een keer niet betalen, twee of drie keer wel en dan weer een keer niet. Ik wist niet waar het aan lag, maar ik had ook niks anders. En voor je het weet krijg je nog € 10.000,-. Zoeken naar andere opdrachtgevers, maar die liggen ook niet voor het oprapen. Je moet echt op het juiste moment op de juiste plek zijn, en anders ben je te laat. Laatst nog meegemaakt, route kwam vrij op vrijdag, maandag was hij weg. Uiteindelijk na nog 1 jaar doortobben een volledigge tussenstand gemaakt, en toen was het al € 20.000,-. En toen heb ik gezegd, nu is het genoeg met jou. Eerst betalen, dan ga ik weer verder. Inmiddels ook wel ander werk gevonden, waardoor ik niet helemaal zonder zat. Maar het was wel te weinig om de schade mee in te lopen. Die opdrachtgever is er inmiddels mee gestopt. En als het bij mij zo doorgaat, stop ik er ook mee. Want het is vechten tegen de bierkaai. Ik zou er redelijk van rond kunnen komen, als ik die achterstand niet zou hebben. En ook heel belangrijk om erbij te vermelden, hoe het kwam dat hij mij niet betaalde, waar ik veel te laat achter kwam. Hij krijgt nog ruim het dubelle van een andere opdrachtgever. En toen heb ik echt wel geprobeert hem 3 maanden lang onder druk te zetten achter zijn geld, en mijn geld aan te gaan. En ik weet dat hij ook daar alles aan gedaan heeft. Maar echt zonder enig resultaat.

En ik zal echt niet de enige zijn in deze situatie. Mensen die er op dezelfde manier, of met een ander verhaal ingekomen zijn. En nogmaals, het gaat niet alleen om mensen die ZZPer zijn, maar om iedereen die nog draagkracht in zijn inkomen heeft. Nu het voor deze mensen niet te laat is, kunnen zij gered worden van de ondergang in deze maatschappij, die zo ontzettend hard kan zijn, zelfs als je er niets aan kunt doen.

Want deze mensen komen straks ook gewoon in de reguliere schuldhulp verlening, terwijl het misschien niet nodig is. En nog mooier, collectief kunne we misschien uiteindelijk zelfs nog wel regelen dat dat geld er voor een groot gedeelte uiteindelijk gewoon gaat komen, waardoor mensen sneller uit de problemen zijn. Misschien zelfs wel voor mij.



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.














 

Laat een reactie achter

0 donaties
€ 0,00

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.