Geld inzamelen | Mijn wens om mijn paardenbedrijf voort te zetten..
 
 

Mijn wens om mijn paardenbedrijf voort te zetten..

Het zou een droom zijn om mijn bedrijf weer op te kunnen pakken!

Het begon allemaal op mijn 7e. Ik heb veel sporten uitgeprobeerd. Dansen, tennis, kickboks, ballet, het was allemaal niet uitdagend genoeg. Tot mijn moeder mij een lesje mee liet rijden bij een manege. Ik was verkocht! Ik weet nog dat ik mijn eerste les had. Iedereen mocht galloperen en ik moest met de pony waar ik op reed in het midden blijven staan. En bij mijn eerste les vroeg ik al aan de rijinstructrice; Waarom mag ik niet galloperen? 'Uh, omdat dit je eerste les is en alleen de verder gevorderden kunnen galloperen' zei ze. Ondanks dat er vanaf toen veel tegenslagen zijn geweest, zoals wat gekneuste vingertjes, gekneusde ribben, blauwe plekken, veel tranen en frustratie, zit ik hier toch, alweer op mijn 21e, dit bericht te schrijven in de hoop dat ik het bedrijf waar ik in november 2016 mee ben begonnen, niet hoef op te geven!

In september 2013 heb ik er voor gekozen een paardenopleiding te gaan doen. Ondertussen kon ik nadenken over wat ik in de paarden wilde doen. Omdat de banen in de paardensport heel erg beperkt zijn en het van geluk af hangt om er een leuke boterham mee te verdienen, had ik in mijn hoofd om voor mezelf te beginnen. Maar wat? Les geven, paarden trainen, of handel? 

Handel word vaak verkeerd begrepen. Zeker als het om paarden gaat. Want het is eigenlijk zielig om een paard weg te halen uit zijn vertrouwde omgeving, hem op te leiden tot een beter niveau en dan weer door te verkopen naar een nieuwe eigenaar. Dat was voor mij in het begin heel dubbel.
Ik wilde mezelf onderscheiden van de rest. Ik wilde geen paarden inkopen die het al goed hebben bij een eigenaar. Dus ging ik opzoek naar paarden die een beter huis verdienden dan waar ze stonden. Verwaarloost is een overdreven woord, maar paarden die zacht gezegd niet behandeld werden zoals ze behandeld zouden moeten worden. Zoals ze verdienen.

Omdat ik redelijk impulsief ben, dacht ik, doen! Dit gaan we doen! Ik ben naar de KVK gegaan en heb Marshall Stables officieel gemaakt! Totdat ik doorhad dat ik hier geld voor nodig had. Genoeg geld om deze paarden in te kunnen kopen, ze ergens te kunnen stallen, van eten en drinken te kunnen voorzien, etc. Gelukkig was er iemand in de familie die mij wilde sponsoren. Hiermee kon ik investeren in mijn bedrijf.

Toen ik in juli 2016 mijn diploma had behaald, ben ik in oktober gelijk begonnen. Alles liep zoals geplanned. Ik kocht paarden in, bouwde een leuk klantenbestand op, veel goede recensies en ik had vooral een leuke tijd. 

In juni 2017 werd mijn oma ernstig ziek. Ze was in levensgevaar en heel mijn wereld lag op zijn kop. Ik heb mijn bedrijf op een laag pitje gezet en ik dacht, zodra de situatie rustig is, pakken we de draad weer op. Mijn oma werd in augustus beter en kon gelukkig weer naar huis. Toen het beter ging heb ik gelijk een handelspaard gekocht. Ik voelde me beter, kon weer zelfstandig aan de slag en had er weer zin in om me te focussen op mijn bedrijf!
Zo gauw als ik een handelspaard had ingekocht, ging het weer fout. Ik kreeg een blessure aan mijn linkerhand, waardoor ik voor een paar maanden niet kon paardrijden. 
Ook na deze tegenslag zakte de moed me niet in de schoenen. Dit was mijn passie en dit maakte mij blij, dus geef het wat tijd en dan komt het goed. Omdat mijn bedrijf daardoor stil stond ben ik een baan gaan zoeken in de paarden, zodat ik bezig kon blijven en niet stil stond. Ik wilde uiteraard ook zelf een bron van inkomen creeeren. Ondanks dat het niet veel was, kon ik mijn bedrijf naast het geld van mijn 'sponsor' toch staande houden in de tijd dat het stil stond.
Er gingen 2 maanden voorbij en ik wilde er met een frisse start weer tegenaan. Het was ondertussen al een jaar terug dat ik begon en zo wilde ik dat verder voortzetten. Mijn hand was hersteld, ik had een fijne parttime baan gevonden, ik voelde me goed. Totdat mijn 'sponsor' besloot om niet meer te investeren in mijn bedrijf. 
Dit was voor mij een grote klap. Een half jaar moest ik toekijken hoe mijn bedrijf failliet aan het gaan was door alle omstandigheden. Net opgestart, hart en ziel erin gestopt. Met niks anders meer bezig. Ik ging van een volle stal met paarden, naar niets. Terug opbouwen naar wat het was, was bij deze geen optie meer.

Daarom is dit mijn enige hoop. De enige reden om mijn bedrijf niet uit te schrijven bij de KVK. Ik zou willen omschrijven hoe gelukkig ik me voel tussen de paarden. Het is mijn passie, mijn uitlaatklep. De reis die een paard bij mij maakt en uiteindelijk vertrekt naar dat ene gouden stalletje, dat forever home, dat geeft ontzettend veel voldoening.

 

Neem ook eens een kijkje om mijn Facebook pagina, met wat ik tot begin 2017 heb mogen bereiken:

https://www.facebook.com/MarshallStables/



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.














 

Laat een reactie achter

3 donaties
€ 30,00
Doel: € 5.000,00
0%