Geld inzamelen | Jdm 45km auto
 

Jdm 45km auto

Voor de geestelijke gezondheid van me kinderen

 

 

Ik ben joke 

Moeder van 3 geweldige kinderen. 

Maar eerst even over me zelf vertellen. 

Ik ben 33 jaar geleden geboren met heupdysplasie en omdat er in de Jaren 80 nog niet zoveel bekend was zijn ze er bij mij telaat achter gekomen. Ik heb wel een spreibroek gehad maar was eigenlijk al te laat. Met gevolg dat me heup en rug benen schreef groeien. Daar bij heb ik ook jeugd reuma. Het meeste heb ik last van de gewrichten in me handen en voeten. Vooral de kou is erg vervelend kwam pijn in me handen. Ik heb ook een zwake linker knie me kruisbanden doen het niet meer zijn te verekt en verzwakt met als gevolg dat me knieschijf uit de kom schiet. Dat kan gebeuren wanneer ik loop dan val ik voor over en kan het eerste half uur niet op mijn benen staan. Na wat rust lukt het wel weer heb alleen erg veel pijn en loop erg moeilijk. Het gebeurt ook wel eens in me slaap dan heb ik de volgende ochtend veel last maar moet door gaan heb kinderen die naar school gaan. Door veel dingen die in me leven zijn gebeurd heb ik een straat angst ontwikkeld dat houd in dat als ik buiten op straat loop of in de rij van de kassa moet staan. Het zweet begint me uit te breken en ik krijg het gevoel dat ik ga flauwvallen en wat als het gebeurt wie helpt me wie weet wie ik ben? Gelukkig heb ik hier bijna geen last meer van door de medicijnen die ik hier voor gebruik. 

Dan me kinderen. 

(om privacy redenen heb ik de namen van me kinderen veranderd) 

Pim is me jongste hij is ruim 3 jaar een lekker onder nemend kind doet alles wat niet mag. En wat hij zou moeten doen kan hij niet zoals opruimen. Haha

Dan me middelste zoon Tim 6 jaar oud woond al vanaf zijn 5de maand in een perspectief biedend pleeggezin. Dat houdt in dat hij tot zijn 18e jaar daar blijft wonen. En na vele jaren strijd heb ik ingezien dat het voor hem beter is om daar te laten wonen. Hij is daar opgegroeid heeft daar alles school vrienden en lieve pleegouders. 

Dan me grootste trots me meisje kim ze is 10 jaar en heeft al veel te veel meegemaakt in haar jonge leventje. Vanaf haar geboorte is jeugdzorg in ons leven gekomen omdat vader ook een jeugdzorg verleden heeft gehad. Ook kim werd geboren met heupdysplasie en omdat jeugdzorg er was werden we in de gaten gehouden of we wel naar het ziekenhuis gingen met haar en of we haar spreibroek wel om deden. Tuurlijk heb ik alles gedaan en is ze nu lichamelijk gezond. De spanning liep op tussen vader en voogd. Als de voogd of andere hulp verlenging kwam liet vader ze buiten voor de deur staan. Als ik wel open zou doen dan hadden we ruzie waar kim dan bij zat en dat wilde ik voorkomen en luisterde naar vader en deed dus ook niet de deur open. Met als gevolg dat de ots elk jaar werd verlengd en we nog een jaar langer aan jeugdzorg vast zaten. Met als gevolg dat de voogd en de hulpverlening bang voor vader waren. Iemand die alleen maar verbaal agressief is werden ik en Kim tot 3x toe uit ons huis gehaald en moesten we iedere keer naar een geheime locatie. Niemand van ons vertrouwende omgeving mocht weten waar we zaten. De laatste keer dat dit gebeurden was het september 2010 kim is ondertussen 4 jaar en Tim is geboren de deurbel gaat ik doe open daar staat de voogd met een collega en 4 agenten. We krijgen te horen dat ik en Tim mee moesten komen deed ik dit niet namen ze Tim alleen mee en kwam kim niet thuis uit school. Dus ik ga de spullen van mij en de kinderen pakken. Ik hoefde alleen maar matrassen en beddengoed mee te nemen en kleren de rest zou allemaal op de geheime locatie zijn. We zitten in de auto ik ben erg boos en verdrietig waarom moeten ik en de kinderen weer van alles en iedereen weg? Het is de veilige plek van de kinderen. De voogd antwoord, omdat we bang zijn voor vader we weten niet waar hij toe in staat is. Op de locatie aan gekomen is het dit keer een huis voor mijn en me kinderen alleen gelukkig het kan ook heel anders je moet maar accepteren waar je terecht komt. Gelukkig is kim daar ook maar ze snapt er niks van. Ze vraagt aan mij wat we hier doen en waarom we hier zijn? Ik verwijs haar naar de voogd want ik weet het zelf ook niet. De voogd zegt tegen een kind van 4 dat haar vader niet goed voor haar is en dat we niet meer met vader in een huis mogen wonen. Kim wordt heel boos en vraagt waarom zij en mama en Tim weer ergens anders en papa niet? Ik voogd geeft geen antwoord meer. Ik en Kim krijgen een rondleiding door het huis bende is de woonkamer de badkamer en een extra slaapkamer op de bovenverdieping waren 2 slaapkamers maar er waren geen bedden we moesten maar met de matrassen op de grond slapen zelfs Tim een baby van 1 maand. Gelukkig had ik de kinderwagen mee en heeft Tim daar veel in geleden er was ook geen box. Wat er wel was dat was en eettafel met eetkamerstoelen een tv zonder aansluiting. Toen ging iedereen weg de voogd zou de volgende ochtend langs komen om te vertellen hoe nu verder. Daar sta je dan echt helemaal alleen met je kinderen je mag met niemand contact opnemen vanavond ik kan het controleren zij de voogd. De volgende ochtend kim moets gewoon naar school toe. Om 9.00 uur staat de voogd weer voor de deur. Ze vertelt hoe zij wild dat het vanaf nu gaat. Ze wild dat vader zo snel mogelijk een ander huis vind voor zijn eigen. Als hij dat heeft mogen ik en de kinderen weer terug naar ons eigen huis. Ik vraag waarom zetten jullie vader dan niet hier neer en wij weer in ons eigen huis. Maar dat ging niet dit huis is speciaal voor mij en de kinderen als ze vader op deze plek zetten wordt het te duur voor ze en als vader hier zit weten we niet of hij je komt opzoeken dat is niet goed voor de kinderen. Ik zeg dit is lekker gezond voor Kim ze maakt alles bewust mee en is slim voor haar leeftijd. Maar eind november 2010 was het zover vader heeft een huis voor ze eigen en hij was helemaal verhuist. Dus ik gelijk alles regelen om weer terug naar huis te gaan. De voogd gebeld voicemail ingesproken. Andere hulpverlening gebeld die zou de volgende ochtend bij me komen. Ik ben gelijk begonnen onze spullen in te pakken die we niet meer nodig hadden dan komt kim thuis uit school en vraagt me wat er nu weer gaat gebeuren? Ik vertel haar dat we morgen weer naar onze eigen huis toe gaan en vader woond daar niet meer. Kim was zo blij dat ze me gelijk wilde helpen met inpakken en ze heeft haar eigen spullen in tassen en dozen gedaan. Vrijdag de dag van de verhuizing kim was naar school en ik had geregeld dat ze op ons eigen adres afgezet kan worden dat ik daar straks ook weer ben. Geregeld toen kwam de hulpverlener naar me toe en vroeg of het wel verstandig was om nu alweer terug te gaan? Ik kan dat naar beter even met de voogd kortsluiten wat het handigste is. Ik bel de voogd maar krijg een vervanger onze vaste voogd is ziek ik vertel wat er gaan de is. Vader heeft een andere woning 22km bij mijn vandaan hij is helemaal verhuist dus kunnen ik en de kinderen weer naar huis toe. Ik heb al een busje geregeld en vrienden die zo komen en me samen met Tim weer terug verhuizen kim wordt uit school ook daar afgezet. De vervangende voogd zij dat we moesten wachten tot na heet weekend dan is onze eigen voogd waarschijnlijk weer aanwezig. Ik vraag wat er gebeurt als ik de verhuizing vandaag door laat gaan? Dan loop je het risico dat we de kinderen als nog bij je weg halen. Omdat ze niet 100% zeker zijn dat vader weg is op het adres. Ik zeg dan ga je kijken ik ga vandaag weer naar huis met de Kids. Zo gezegd zo gedaan toen me vrienden kwamen hebben we de bus vol geladen en zijn we naar huis gegaan. Thuis aangekomen kan Tim eindelijk in de box liggen onder tussen halen we de bus leeg en zetten alles weer waar het hoort vader heeft het hele huis nog even schoon gemaakt voor hij voorgoed wegging. Ik wou alles weer hebben zoals het was toen we weg werden gehaald alleen dan zonder vader. Kim en Tim bloeien allebei weer op in de weken die volgen vooral bij Kim is dat duidelijk. Ze is zo blij dat we weer thuis zijn en dat is terug te zien in haar gedrag ze is vrolijker dan anders en heeft overal weer zin in. Ze is weer echt een vrolijk kind aan het worden. Dan is het 5 december die vier ik alleen met de kinderen en me ouders. Kim vraagt of ze vader mag bellen om te vertellen wat ze allemaal heeft gekregen. Dat mag ze van mijn.ze verteld vader dat zwartepiet op zolder een zak met cadeautjes verstopt had en wat ze allemaal hebben gekregen wordt uitgebreid verteld aan vader na een leuk gesprek zeg ik dat Kim mag ophangen en doet dat ook. Een paar dagen later komt de voogd kijken hoe het met ons gaat. Het is woensdagmiddag dus kim is ook thuis. De voogd vraagt of sinterklaas langs is geweest bij ons? Kim begint gelijk druk te vertellen over sinterklaas. De voogd vraag aan kim 4 jaar wie er allemaal bij waren. Kim verteld ik Tim mama opa en oma en papa mocht ik even bellen van mama om te vertellen wat ik en Tim hadden gekregen. Dan vraagt de voogd hoe het nu gaat zonder vader erbij? Ik zeg dat het heel goed gaat en dat vooral kim weer lekker in haar vel zit en dat ze weer kind mag zijn. Vader behandel de kim als en volwassenen. Toen de voogd binnen was had een van de katten een kerstbal uit de kerstboom getikt en viel achter de kachel stuk op de grond. Kim kon daar totaal niet bij in de buurt komen. Ik zeg dat ik het straks op ga ruimen omdat ik met de voogd en kim in gesprek ben dan gaat de voogd weer weg. Ik ruim de kapotte kerstbal op. Wij gaan weer verder met het dagelijkse leven van mijn en de kinderen. Op 12 december 2010 is het zover ben met Tim bij de huisarts geweest en hij heeft last van reflux hij had last van opkomend zuur. Daar iets voor gehaald en gelijk met me vader samen boodschappen doen. Ik kwam in deze periode in me straat angst terecht en durfde absoluut niet alleen de deur uit. Gelukkig woonde me ouders vlak bij en er kan ik altijd op ze rekenen een beetje en ze zijn er. Thuis aan gekomen ruim ik me Boodschappen op en maak een flesje voor Tim en dan kan hij weer even lekker naar bed toe. Me vader is door gelopen naar zijn eigen huis. Terwijl ik Tim zijn fles geef gaat de deurbel. Ik doe open met Tim op me armslag de voogd daar weer met een collega en twee agenten. We komen Tim ophalen. Ik wil ze binnen laten dan krijg ik eest de vraag of vader aanwezig is? Ik ik zeg nee dat mag toch niet van jou. Ik de agenten lopen als eerst achter me aan voor het geval vader wel aanwezig is na dat ze de woonkamer hebben bekeken zegt een agent tegen de voogden die nog buiten staan dat het veilig is en ze komen naar binnen. Ik ben onder tussen even gaan zitten door de schrik. Ik kijk naar Tim die ik nog steeds de fles aan het geven ben. En ik vraag aan de voogd waarom? Omdat je zonder toestemming terug verhuist bent en je laat glas op de grond liggen dat is te gevaarlijk voor de kinderen en vader is zonder bezoek recht bij jullie weest. Verhuizing kan ik in komen. Het glas daar bedoelde ze de kerstbal mee. En dat vader bij ons zou zijn geweest zou op 5 december. Nou dat was het dan. Ik kon de kleren en spullen gaan inpakken van de kinderen. Ik want kim heb ik niet eens meer gezien die dag. Heb aan een agent verteld dat Tim last heeft van reflux en hij schrijft op hoe de fles nu gemaakt moet worden en hoeveel flessen hij krijgt en hoe laat. Dan heeft Tim gepoept en wil ik hem verschonen een van de voogden zegt ik doe het wel even. Nou echt niet ik pak Tim uit haar armen en doe het zelf. Dan wordt het tijd om te gaan ik loop mee naar de auto waar een gewone autostoel staat voor een baby van 4 maanden oud. Voor dat ik hem daarin zette vroeg ik of ze mijn maxi cosi wilde gebruiken maar dat was niet nodig na 10 minuten bezig zijn Tim veilig in de autostoel te krijgen kwamen de voogden er ook achter dat dit niet werkte en de wilde toch mijn maxi cosi wel lenen. Dus toen reden ze weg naar de school van Kim toe. Toen ik weer binnen storten ik in elkaar en barste in tranen uit. Na 2 weken zag ik me kinderen pas weer. In januari 2011 zijn ze samen in het perspectief biedende pleeggezin verhuist dus de kinderen zouden allebei tot hun 18e jaar daar blijven wonen. Maar na 4 jaar konden de pleegouders kim niet meer aan ze wilde maar een ding en dat was weer terug naar mama toe. Na vele boze buien een aanval de pleegbroertje op zijn keel aangevallen konden de pleegouders de veiligheid van Kim en de andere jongens niet garanderen en moest kim maar weg. We hebben er alles aan gedaan om er voor te zorgen dat Kim weer bij mijn kwam wonen. En dat is ook gelukt gelukkig. En nu woond ze weer bij mijn maar we zijn zo vervreemd van elkaar dat alles wat ik deed of zij tegen kim word ze gelijk boos gaat schreeuwen schoppen slaan en met deuren gooien. En dat stopt pas als ze alles kan verwerken bij het ggz daar is ze nu onder behandeling. En door het gedrag van Kim is pim net een kopieer apparaat en doet alles wat zijn zus ook doet. En omdat kim zo overheersend is in alles wat ze doet houd pim zen eigen klein hij praat niet goed luistert voor geen meter en heeft een achterstand op gelopen en moet ik met pim ook naar het ggz toe.
Dat is ook gelijk het grootste probleem ik woon in een dorp 20km van het ggz gebouw af waar ik 2x in de week naar toe moet maar geen vervoer voor heb we kunnen met de bus maar dat kost ontzettend veel geld en dan kom ik niet uit met me leefgeld. Fietsen gaat niet vanwege me knieën scooter gaat ook niet van wegen de pijn in me handen. En het gaat zeker niet lukken met pim.
Dus wil ik graag een jdm autootje aanschaffen zodat ik door weer en wind de afspraken kan na komen die me kinderen zo hard nodig hebben.

Met vriendelijke groet joke

0 donaties
€ 0,00
Doel: € 8.000,00
0%

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.