Geld inzamelen | Een beter leven voor mijn kinderen
 

Een beter leven voor mijn kinderen

Het voelt een beetje ongemakkelijk, egoistisch zelfs... een doneeractie in eigen belang...

En waar moet je dan beginnen.... Zonder een veel te lang verhaal neer te zetten en jezelf toch zo duidelijk mogelijk proberen te maken.

Ik zal het proberen.

In mijn jeugd ben ik door omstandigheden thuis, vrij vroeg op eigen benen komen te staan, volledig wereldvreemd, geen idee hoe je nu precies voor jezelf zorgt en financieel je zaken op orde houd.

Ik had een baan met door mijn jonge leeftijd (18) een klein inkomen en door de vele kosten die zelfstandig wonen met zich mee brengen, en het destijds door een ziekte het kwijtraken van mijn baan, kon ik ongeveer 2 maanden mijn vaste lasten niet volledig betalen. Ik vond een nieuwe baan, maar door de deurwaarderskosten en boetes op het niet betalen van rekeningen, liep het sneller op dan ik het kon terugbetalen.

Een kennis opperde een persoonlijk crediet ( achteraf heel dom natuurlijk), ik leende een bedrag van destijds een aantal duizend gulden, tegen een bizar rentetarief natuurlijk en betaalde mijn schulden.

Terug bij af natuurlijk....

Ik had niemand om op terug te vallen, vroeg mijn famillie mij te helpen, maar dat deden ze niet.

Ik ontmoete een vrouw, was eerlijk over mijn probleem, het maakte haar niets uit. We trouwden, en zij plukte mij verder kaal.

Ik schakelde hulp in, in de vorm van een adviseur, die bleek leningen op mijn naam af te sluiten, een mooie auto aan te schaffen over mijn rug, en mooie reizen te maken waar ik de rekening voor kreeg.

Na in de volgende jaren op campings gewoond te hebben, 8 keer verhuisd te zijn en zelfs in een auto geslapen te hebben, ontmoete ik 9 jaar geleden de vrouw waarmee ik nu nog een relatie heb en een dochterje van inmiddels bijna 5, en vanaf zijn derde jaar voor haar zoon die u 11 is gezamelijk met haar zorg.

 

Ik wilde in eerste instantie niet samenwonen, ik zou haar alleen maar met mijn probleem opzadelen, zij gaf  aan dat we er samen wel uit zouden komen.

Helaas......

na 3 jaar proberen het op te lossen, bleek er niet tegen deurwaarders met hoge tarieven op te vechten, na elke keer een maand keihard te werken weer bijna ons volledige inkomen in loonbeslagen en bankbeslagen te zien verdwijnen, melden we ons bij de gemeente voor een WSNP traject.

We werden beiden (want mijn vriendin zat door mijn schulden op te willen lossen zelf nmiddels ook in de problemen) toegelaten, We waren zo blij!  We dachten nu eindelijk wat lucht en hulp te zullen krijgen...

Na een maand WSNP merkten we al snel dat we minder geld ter beschikking kregen, dan onze vaste lasten bedroegen... We trokken aan de bel, er werd eenvoudig gezegd dat het zo was en we het ermee moesten doen.

Natuurlijk sputterden we tegen, maar zonder resultaat. We zochten het hogerop, bij de rechtbank, zelfde antwoord. En dan sta je met je rug tegen de muur..... doorgaan, en tijdens de WSNP nieuwe schulden maken of nu eruit en failiet verklaard worden en met 2 jonge kinderen op straat komen te staan? 

Doorbijten dan maar... 

Met als gevolg dat we, doordat we niet voldoende middelen kregen om onze lasten te betalen, ongeveer 8 keer bijna uit huis gezet werden, 6 keer zonder verwarming en ontelbare keren zonder water zaten, er volgden rechtzaken om proberen ons gelijk te halen, de deurwaarders stonden opnieuw in de rij voor onze deur en geld voor eten was er sowieso nauwelijks.

Ik heb in de winter een aantal keer water in de tuin moeten koken op een gasfles zodat de kinderen zich niet weer met koud water hoefden wassen.

 

Nu zijn we sinds een aantal maanden uit de WSNP periode van ruim 5 jaar, er volgde nog 3 rechtzaken waarin we eindelijk ons gelijk kregen, dat het de fouten van de bewindvoerder waren waardoor we weer in de problemen zaten, ondanks dat mogen wij opdraaien voor de nieuwe schulden en alle gerechtskosten, daar zitten we nu dan met nieuwe schulden, geen schone lei, en hebben we 5 jaar in een hel geleefd doordat onze bewindvoerder Niet 1 minuut even iets kon checken en haar fout herstellen.

 

Ons dochtertje en onze zoon groeien op in armoede, terwijl we nu eigenlijk schuldenvrij zouden moeten zijn.

 

Papa, mag ik eten?

Nee schatje, dat hebben we niet...

Papa, ik heb het heel koud....

De kachel kan niet aan lieverd.

Papa, bij de gym word ik uitgelachen omdat ik gaten in mijn ondergoed heb.....

we hebben geen centjes voor andere kleren.

Papa, gaan wij ook eens een keer op vakantie of naar de efteling.....

...............................................................Tja....

 

Nu zouden we ons goed kunnen redden, en onze kinderen in ieder geval een iets beter leven kunnen geven na al die jaren, als we niet € 800 per maand aan schulden hoefden af te betalen, we hoefden dan iets minder het ene gat met het andere te dichten.

 

Mijn vriendin weet niet dat ik dit doe, ze is bang voor de reacties.

Ik doe dit nu toch, want ik weet het ook niet meer.....

Ik kan dit straks zelf niet delen op facebook e.d. omdat we nauwelijks vrienden hebben, die werden het natuurlijk ook zat dat er steeds om hulp gevraagd werd, veel famillie hebben we niet, of geen contact mee, of ze hebben het ook niet.

Ik deel het ook liever niet online, omdat ik in een klein plaatsje woon en mensen hier graag hun eigen conclusies bedenken, en mijn kinderen dan op school gepest gaan worden.

Ik blijf dan ook liever zo anoniem mogelijk.....

Ik begrijp dat dat dit in mijn nadeel gaat werken, en hoop dan maar dat er toch mensen zijn die mijn bericht / actie zullen gaan zien.

Bedankt voor uw interesse, en het lezen van mijn verhaal.

 

 

 

0 donaties
€ 0,00
Doel: € 11.000,00
0%

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.