Geld inzamelen | Breng ons naar Australie!
 

Breng ons naar Australie!

Breng mijn vader voor de eerste en de allerlaatste keer naar zijn vader in Australie!

Ik stel mij allereerst even voor.. Ik ben Kim, 21 jaar oud en woon in Zuid Limburg. Thuiswonend samen met een jongere broer (17 jaar) en mijn vader en moeder. 

Waarom start ik dit op? Ik ben opgegroeid met de familie van mijn moeder, van mijn vader's kant wist ik vrijwel weinig tot niets. Al gauw op de basisschool leerde ik van mijn vriendjes kennen dat zij grotere families hadden... Waarom had ik dit niet?

In mijn tiener jaren kreeg ik (verjaardag)kaarten vanuit Australie. Deze waren altijd van mijn opa (de vader van mijn vader). Altijd nog wel met een bijzonder cadeautje erbij. Ik was dol op dolfijnen en andere dieren en kreeg de mooiste kaarten toegestuurd. Ik stuurde brieven en tekeningen terug, op mijn allerbest ging ik te werk. Toen kwam er de huistelefoon.. Wat natuurlijk veel makkelijker was, maar ook leuker! Want ik kon de stem horen van mijn opa!


Dan komt er een dag aan, wordt je nieuwsgierig.. Waarom woont opa in Australie? Waarom niet zoals andere opa en oma in t dorp? Heb ik nog meer familieleden? Ja, al deze vragen kreeg ik beantwoord.


Mijn vader was een jongetje van 10 jaar, toen zijn moeder er van door ging met de beste vriend van mijn opa. Zij trouwde en kregen zelf twee kinderen. Over opa werd nauwelijks goed gepraat. Mijn vader begon er aan te twijfelen of dit wel klopte met de jaren. Mijn vader ging met 18 jaar in militaire dienst omdat dit beter was voor zichzelf. Wanneer hij dan uit militaire dienst zou komen, beloofde hij zichzelf dat die op zoek ging naar zijn eigen vader. 

 
Mijn vader wilde vragen beantwoord krijgen. Want als je lang genoeg iets hoort, dan ga je daar in geloven. Mijn vader heeft geschreven naar het programma 'Vermist', dit heeft geen resultaat gegeven. Uiteindelijk is die zelf gaan zoeken, eerst in Nederland en daarna in het buitenland. Dit was een hele taak. Mijn vader wist toevallig nog dat de broer van opa in Australië woonde. Hij gokte erop om daar verder te zoeken. Via de komst van het internet is mijn vader aan het telefoonnummer gekomen. 


Mijn vader belde op met het nummer dat hij gevonden had. Dit was de eerste keer dat mijn vader hem weer sprak na al die lange jaren zoeken. Je belt met de hoop dat hij het is, en dat die een gesprek met je wilt aangaan. Uiteindelijk kreeg mijn vader een gevoel dat die op de dag van vandaag nog steeds niet kan omschrijven.


In het jaar 1999 heeft mijn moeder een brief geschreven naar de Suprise Show van Henny Huisman. De brief die mijn moeder had geschreven is door de rondes gekomen. Mijn ouders en familie zijn naar de studio gegaan, mijn vader wist van niks. Als allerlaatste gast wordt mijn vader naar voren geroepen samen met mijn moeder. In de show wordt mijn vader herenigd met mijn opa.


Nu leven wij in 2017, waar de afgelopen jaren problemen zich hebben gevormd. Mijn vader is ernstig ziek, hij lijdt aan een aortadissectie type B. Een aortadissectie is een aandoening waarbij de binnenwand van de aorta beschadigd is dat het bloed tussen de wanden ophoopt. Het geeft vaak plotselinge, hevige pijn. 


Wanneer wij erachter kwamen dat mijn vader ziek werd? Deze zomer 8 jaar geleden. We waren gaan uiteten en mijn vader kreeg het zweet op zijn voorhoofd. Hij liep naar buiten en verkrampte in elkaar. De hele zomer, 2 maanden lang heeft hij in het Academisch ziekenhuis Maastricht gelegen. In die twee maanden spraken de dokters erg negatief. Zij vertelde dat mijn vader een 'tikkende tijdbom' was. 

 
Mijn broertje en ik hebben een aantal scans moeten ondergaan wegens het erfelijke gedeelte van de aortadissectie. Ik ben 'clean' maar mijn broertje niet. Mijn broer heeft een tweedelige aortaklep in plaats van een driedelige aortaklep. Dit betekend dat mijn broertje zijn hart harder moet werken om het bloed te laten doorstromen. Ook zal hij later last hebben van een aortadissectie. Maar omdat wij er vroeg bij zijn, kunnen dokters dit in de gaten houden. Hij gaat nu elk jaar onder de scan. 

 
Mijn opa in Australie heeft ook een aortadissectie. De specialisten in Australie hebben in de zomer van 2015 mijn opa geopereerd. Voor de operatie is hij nog een keer naar Nederland gekomen, voor nog geen 12 dagen heeft hij ‘afscheid’ genomen.. De operatie is goed verlopen. Hij mag alleen niet meer vliegen, het risico is te groot om te vliegen. De enige mogelijkheid is dan nog dat mijn vader naar Australie gaat, en zijn vader opzoekt. Voor de eerste keer, maar ook de allerlaatste keer. Want ook voor onze pap staat een een operatie te wachten, waarbij het risco te groot wordt om te gaan vliegen! En of het de vraag is of het goed gaat.Wij allen leven van dag tot dag. We willen er elke dag het mooiste van maken. Opa is op leeftijd en woont ver weg. Mijn vader wilt nog een keer zijn vader om elkaar nog een laatste keer te kunnen omhelzen. 

Ik zou zo graag mijn vader een plezier willen doen, door hem op zijn minst naar Australie te sturen. Maar mooier zou zijn, als wij als gezin daar heen zouden kunnen gaan! Zien hoe opa leeft, wat hij doet, wat hij eet, hoe ziet zijn omgeving eruit, zijn vrienden ontmoeten, zijn huisje kunnen zien.. Hij verdient het ontzettend! Na alle tegenslagen die ons tegenzitten, eindelijk eens een pluspuntje dat zou toch mooi zijn!

 
Please, let our wishes come true!

 
15 donaties
€ 200,00