Behalen rijbewijs

Behalen rijbewijs | Geld inzamelen
 
 

De reden waarom ik een doneer actie ben begonnen...

Op 1 of andere manier vind ik best schaamtevol om hierover te schrijven.

Bijna 40 jaar en geen rijbewijs maar goed hier staat het dan zwart op wit.

Er is geen weg meer terug.

Ik kan een hoop en zou ook echt willen auto rijden... maar jah, er komt nog wel wat bij kijken.

Financieel heb ik hulp er bij nodig, dus alle schaamte voorbij. Wie niet waagt wie niet wint.

Help jij mij winnen?

Gemakkelijker een keer op bezoek bij mijn ouders, boodschappen doen i.p.v. het tijdrovende (vieze) openbare vervoer.

Een keer iemand helpen uit nood of gewoon omdat het kan!

Ik droom van een keer op pad met de auto met mijn hondje en misschien zelfs een keer te rijden in Toscane op vakantie.

Met klamme handjes en klotsende oksels heb ik weer een rijschool uitgekozen.

Wil jij mijn helpen met het verwezenlijken en bewijzen van mijn droom met nog een (financieel) duwtje in de rug ? 

 

Waarom nu pas? Lees hieronder de lange motivatie . De meeste mensen halen hun rijbewijs op jonge leeftijd. Ik had een fiets en een O.V. chipkaart, gratis rijden met openbaar vervoer en dat was alles wat ik zon beetje nodig had. Tevens was de auto, alles erom heen duur. Ik was bezig met mijn studie en autorijden, mah, niet zo milieuvriendelijk dus waarom zou ik het nodig hebben? Toch? Was mijn gedachten....

Soms kreeg ik wel eens de vraag van mensen om mij heen;                  " Hu, heb jij je rijbewijs nog niet, heb je die niet nodig dan?"             

"Nodig? Nee, alternatieven genoeg." "Durf je niet auto te rijden, en hoezo milieuvervuilend?"                             

 " Uhm, laat ik erbij zeggen dat ik het geprobeerd heb maar ik het mijzelf niet 1, 2, 3 zie uitvoeren. Ik wil wel maar ik ben ook een beetje een angsthaas, zo'n rijdend blik, brr. Nah, nee bedankt. Weet je wat, ik ga wel rijden als er een zelf rijdende auto's bestaan." (Grapte ik.)

Deze grap werd werkelijkheid want daar was hij in ene bijv. De elektrische auto.

De bijna zelfrijdende auto, wauw.    Hierin wil ik wel in rijden. Het is tenslotte een zelf rijdende auto. Ok, nog niet in Nederland, maar toch de meeste auto's zijn zelfs nu uitgerust met camera's en andere handige snufjes zoals achteruitrijd camera's. De auto haalt mij in!

Wat houdt je dan tegen? Excuses?

Thuis hadden wij het niet heel breed maar we hadden het altijd goed. Papa was de kostwinnaar en ik leerde al snel alles kost geld en als je iets wil dan moet je ervoor werken.                                          Waar ging het geld dan heen? Ik rookte niet, zat niet bij een studentenvereniging. Ik was geen innemer of enorme feestganger. Ik had wel het voorecht om op mijzelf te mogen wonen als student.          Je kent het wel, amper centjes maar, ik stond wel op mijn eigen benen! Studeren was mijn prioriteit en zoals ik als schreef ik had alternatieven voor het vervoer. Tijdens mijn studie kwam ik niet alleen achter dat het leren mij niet gemakkelijk af ging. Doordat ik dyslexie heb en dus echt wel even anders leer dan hoe school mij de studie aanbood. Leuk, zo kreeg ik naast mijn studie gratis een abonnement op een emotionele rollercoaster. Succes op neergaande spiraal gegarandeerd.;) Na het bevechten van persoonlijke tegenslagen ben ik toch met hard studeren voor mijn HBO geslaagd! Én zelfbetaald!                             Vraag mij niet hoe want ik heb er veel voor ingeleverd maar trots dat ik was. Ik had mijn papieren behaald.

Misschien vraag je nu af ; Niet zo zielig doen, wat houdt je dan verder tegen? Heb je het wel geprobeerd?

Ik wil mij niet verschuilen 'achter' of 'zielig doen' maar 1 en 1 maakt wel 2. Zeker nadat je een lesauto bij 1 van de eerste proeflessen niet 1 keer maar wel bijna 2 keer prak rijdt dacht ik: "Ik leer anders het auto rijden is niks voor mij."

En nu?                                              Hoe ouder ik word, hoe meer het een 'dingetje' word! Er is iets wat mij tegenhoud. Smoesjes?

Nee , gewoon weg naast de kosten is er altijd iets wat meelift.

Het zwarte monster, welke groter is dan dat hij zich voort doet en fluistert in mijn oor: Angst.

'Twijfelkonten angst.'

Hoewel ik er veel tijd 'op de bank bij de psycholoog' aan heb besteed is er altijd iets in mij wat mij een beetje doet hakkelen bij het nemen van een beslissing.

Het hoort bij mij en valt samen met mijn manier van leren en het is ok. Het maakt mij wie ik ben.

Alleen deze onzekerheid maakt mij in vele opzichten een hele voorzichtiger deelnemer aan het verkeer en laat dat nou het laatste zijn wat ze willen zien bij het CBR.

Voorzichtig is goed maar ze willen dat je in het verkeer doortastend en snel reageert. Logisch.

Waarom nu wel?                  Autorijden is vrijheid. Het kan mij leven in bepaalde opzichten enorm verrijken, want als je je rijbewijs hebt, wordt alles stukken makkelijker. De auto zelf is binnen de afgelopen 25 jaar zoveel veranderd. Ok, echt schoon rijden valt nog wel een discussie over te voeren maar het komt gevoelsmatig toch dichterbij mijn motto 'een beter milieu begint bij jezelf.'

Tijd voor verandering flink sparen en gaan met die banaan. Ja, leuk verzonnen... 

Nu, tig rijscholen, lessen, theoriescholen met gecombineerd examen en weer falen op het theorie examen zakt de moed mij echt in de schoenen... Zo heb ik ook nog eens de bodem van mijn spaarpot bereikt.

Waar een andere door de theorie heen fiets zal ik altijd kwa gevoel voor een oranje licht blijven staan.

Na zoveel rode omgekeerde duimen op het grote scherm van CBR zie ik er als een berg tegenop om het roze pasje te halen. Ik kan je zeggen het geeft wel echt een deuk in jezelf vertrouwen die op dit gebied al niet al te groot is. He, daar is ie weer twijfelkonten angst, lekker onrealistisch; " Zie wel; ik wil wèl, maar ik kan het niet."

Dus dan maar doneeractie proberen. Het liefst gooi ik alles in een bermbrand. Hupa, klaar ermee. En toch... :)

Het blijft knagen;" Ik heb zo goed geleerd, ik kan het boek/filmpjes wel dromen."

Ik weet ik moet doorpakken. 

Zelf heb ik alweer wat gespaard maar ik vrees dat ik er nog niet ben.

Geef jij mij de financiële stok achter de deur? Aangezien die van mijzelf helaas de bijna de bodem heeft bereikt...

De grootste angst bij het autorijden zelf is er nu uit, ookal gaan de handelingen (nog) niet vanzelf .

Het zou op alle vlakken zonde zijn om het te laten liggen en het weer voor mij uit te schuiven.

Het lijkt waanzinnig om mijn roze papiertje te kunnen halen en mijzelf het tegendeel te kunnen bewijzen 

Alvast bedankt!

Wie weet kom ik een keertje, na het behalen ervan persoonlijk bedanken! ;)



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.








0 donaties
€ 0,00
Doel: € 3.000,00
0% / 255 dagen te gaan

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.