Alle werkelijke Leven is OntMoeting

Alle werkelijke Leven is OntMoeting | Geld inzamelen
 
 
It takes a Tipi to raise a Child...

Welkom bij de doneeractie van Gaya-Zorg. 

Ik HOOP namelijk dat we samen een Veilige Plek kunnen creeren voor een mooie Groep Mensen waarvoor dat niet vanZelfSprekend is.

Ruim 2 jaar geleden zegde ik (Saskia Koek) voor de 2e keer in mijn leven mijn veilige baan op terug te keren naar mijn Verpleegkundig Zorg-Ondernemerschap om zo mijn 'Thuis' weer Veilig te kunnen maken. 

Als Madre de familias van Ons Gezin, zwaai ik reeds 18 jaar de scepter op mijn Eigen-Wijze Wijze. Al mijn Talenten heb ik in mijn Moederschap moeten uitputten om ons Gezin in Balans te houden. Voor degene die 'Ons Viertjes Pontiertjes' niet kennen, verwijs ik naar het filmpje wat ik in 2007 maakte over onze dappere dochter Isa.

Hierin kunt u zien hoe wij als gezin zijn omgegaan met haar levensontwrichtende diagnoses Cerebrale Parese & haar kwaadaardige epilepsie-syndroom CSWS. Let Love Rule!

Het verdere dynamische levensverhaal van Isa is doorspekt van medische crises & Trauma welke voorkwamen dat zij (en dus wij) een 'gewoon leven' kon(den) leiden.

Niet in staat om onderwijs te volgen, kreeg Isa in beginsel ThuisOnderwijs op de momenten dat dit 'even' kon. Ze wilde zo graag óók...naar school, leren, leuke dingen doen.

In de praktijk bestonden haar dagen vooral uit bijkomen van de gevechten die 'het Epilepsie-Monster' & 'de medicijnen' in haar Hoofd, Lijf & Leven bleven strijden en haar beurtelings in hun greep bleven houden. 

 

Drie keer heb ik -in het Holst van de Nacht of Vroege Ochtend- mijn dochter Niet-Ademend in mijn armen gehouden. ZichZelf ondergekotst, verstijft en schokkend. Haar gelaat blauwachtig wit - in pure Angst dat ik haar dit keer echt zou verliezen. 

Drie keer heb ik aan de poorten van de hel staan rammelen maar de derde keer was ik bereid om Zelf die hel maar in te stappen als dat beter was voor mijn kinderen. Ik vergeet namelijk nooit dat ik Moeder van een KoningsKoppel, en dat er nog een Kind in mijn gezin was. 

Ik was bereid om de hel van de Rouw in te stappen als Isa 'daar in Engeland' meer Rust zou vinden. Ik heb t zelfs zachtjes uitgesproken aan haar... en ze keerde bij me terug. De opluchting die ik Toen voelde deed me een 'Dealtje met Isa/ Christus' maken...  : 'De Wereld draait te snel voor Isa' probeerde ik die tientallen 'professionals' om mijn dochter steeds maar uit te leggen....

Ik beloofde haar Toen, dat ik de Wereld desnoods helemaal stil zou leggen als ze weer eens 'OverVraagd' zou worden. .... Ik zou Alles Doen om te Zorgen dat ook zij de Tijd zou krijgen om ZichZelf in al haar verschillende facetten te mogen OntWikkelen.  (en die belofte heb ik gelukkig tot vandaag de dag kunnen houden).

Wellicht krijgt u een beeld van het Leven in Casa Pontier in deze Tijden. Misschien kent u ons verhaal wel via andere kanalen en herinnert U zich ons als dat gezin wat elk jaar met een Huifkar door Drenthe trok... Want dat was in elk geval al vroeg in ons gezinsleven mijn OerMoederlijke Interventie :

De schoolweken waren van het 'systeem'( Ziekenhuis, revalidatiecentra, epilepsiekliniek, etc) maarrrrrrr
De vakanties waren van Ons Gezin !.... Dan gingen we met ons Viertjes Pontiertjes naar het Bos..... Vaak Veilig bij Bollo de Beer....  Elke keer een ander park, elke keer dezelfde Bollo Beer- Dansjes- KnutselClubs.... TOP! en de zomers haalden we Miloni op om zo een week lang 'achter de kont van het paard' voledig Zen naar de volgende (boeren)camping te sjokken.

Opvallend genoeg had Isa in het Bos nagenoeg nooit echt 'Grote' aanvallen in het Bos... 
De wereld draaide daar precies snel genoeg...

Haar kwaliteit van Leven (en dus het onze) verbeterde pas toen wij voor haar een 'Maatje met een Staartje'-pup kochten (Dushi Doodle) en ik hem samen met de (toen) gelijknamige stichting opleidde tot haar 'Therapie~/HulpHond'

Een jaar later durfden we stap aan om weer 'terug naar de basis' te gaan met Isa. Voor mij betekende dat, dat ik weer mijn Ware Dochter wilde terugzien. Isa was inmiddels 11 jaar oud en sinds ze 2,5 jaar oiud was 'aan de pillen, poeders & prednisonkuren' geweest.  Haar gedrag was hierdoor net een toverbal! Bij het ene hing ze kwijlend in een hoekje van de bank als een stonede hippie voor zich uit te staren, de volgende transformeerde haar in een ADHD-er  die niet eens haar vaste avondritueel kon uitvoeren en tijdens het voorlezen drie keer andersom in bed was gaan liggen. Nu heeft Big Pharma ook daar weer pilletjes voor hoor.... Maar daar worden ze dan weer psychotisch van als je dat wilt stoppen.... 

Het stoppen van alle medicijnen, was zwaar... drie weken van aanvallen en dagen van Non-Convulsieve Status waren het eerste gevolg ... maar daarna stopte het... De grote Aanvallen... de continue verdwazing waarmee ze door het Leven zweef.  De 'onzichtbare epilepsie' bleef maar accepteerden we en was leefbaar wanneer Isa maar haar uitgebalanceerde afwisseling van PrikkelRijk & PrikkelArm, Overzicht, Voorspelbaarheid & Structuur kon blijven volgen.

Haar Ontwikkeling nam een enorme Vlucht en ze bereikte dingen die we in onze Bangste Dagen nooit voor mogelijk hadden kunnen houden.  Natuurlijk waren er grote achterstanden ontstaan op het gebied van Emotionele & Sociale Ontwikkeling maar ze stapte trots de Grote BuitenWereld binnen.

De BuitenWereld is echter vol met grote verwachtingen en veel (sociale) onveiligheid. Sociaal Contact is immer een belangrijke 'drive for life' geweest voor Isa maar 'Gewoon (Veilige) Vrienden' maken zoals Leeftijdsgenoten is door haar beperkingen & het OnderwijsSysteem niet VanZelfsprekend... en gaat zeker niet VanZelf.

Twee jaar geleden, toen Isa 16 jaar was, richte ik daarvoor mijn Missie-Onderneming Gaya! op om de Sociale Veiligheid van mijn dochter (weer) te kunnen garanderen.

Ook Isa en haar Peers verdienen de Kans, Tijd & Ruimte om hun diepe eenzaamheid tijdens de (toch al moeilijke hormonale) Puberteit om te zetten in Veilige Vrienden. Een essentiele voorwaarde zelfs voor je IK-Ontwikkeling en een Veilige Toekomst.

De eenzaamheid die ik al jaren teruggekaatst krijg door Isa's Peers ('LVB' jongeren), dreven mij ertoe om  in februari 2019 het eerste GayaKamp te organiseren met als slogan : Geen MoeT maar MoeD & Gaya! got Talent!

Sindsdien is er (bijna) elke schoolvakantie wel kans geweest om elkaar te OntMoeten tijdens GayaKampen in allerlei 'uitvoeringen' is inmiddels uitgegroeid tot een 'fijne Clan', waarbinnen BetekenisVolle Relaties (zijn) ontstaan met als hoogtepunt de zomer van 2020 'Gaya's SummerVillage' waar voor het eerst de RidderTenten 'Merlin' & 'LandsKnecht' verrezen als basis voor deze OntMoetingsPlek van de gezinnen die zich inmiddels 'Gayanen' durven te noemen.

De Corona-Tijd heeft voor veel 'Kwetsbaren' een diepe impact op hun Leven, en ik ben trots op de Veilige Wijze waarop onze Clan zich er Alleen & Samen doorheen hebben geslagen.

Het is nu bijna voorjaar van 2021. Het Groei-Seizoen komt er weer aan !

Hoe geweldig zou het zijn als we in dit derde jaar zouden kunnen beschikken over een eigen TipiTent ? HerfstKamp 2019 werd immers doorgebracht in 2 beauty's die we huurden van Jan-Albert van www.windcirkeltenten.nl . Het was magisch daar in het Grote Bos... 

Vuurtje in het midden.... Muziek, Stilte, Gesprekken, de natuur in, ViltKunst ontdekken....
SamenZijn & Mogen Zijn WIe je Bent. Aandacht besteden aan wat je graag doet, je Talent (verder) Ontwikkelen. 

Aansluiten aan een Gayaans Tipi-Kampvuurtje betekent : je Ego mogen ophangen aan de kapstok en als Mensch Anderen OntMoeten ongeacht je leeftijd, sociale achtergrond, IQ, geslacht, politieke~of Geloofsovertuiging, Status of geAardheid.

Een Gayaans Kampvuurtje geeft Ruimte aan Muziek, Gesprek, WoordKunst & Gezelligheid.

Helpt U mij om deze gezamelijke Droom te verWezenlijken ?

Elke Donatie is welkom € 1,00 is wat mij betreft net zo welkom als een veelvoud daarvan. De gedachte dat deze Droom door zo veel mogelijk mensen wordt gesteund geeft mij juist hét gevoel waar t mij om draait. De Tipi als symbool voor onze Community... financieel bijeen gebracht door Menschen die Onze Missie een Warm hart toedragen. 

It takes a Village to Raise a Child....
... and community to build a Civilizised Society.



Er zijn nog geen updates geplaatst voor deze actie.









0 donaties
€ 0,00
Doel: € 3.500,00
0%

Je kunt nu de eerste zijn die deze actie steunt! Doneer en voeg optioneel een persoonlijke boodschap toe.